Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

αιώνια αγαπημένη...όσες φορές κι αν γεννηθώ...


Πως θα βρισκα την δύναμη , σε σε να μην πιστέψω ;

Μα τι , δεν υπάρχεις λοιπόν ;

δεν είσαι εσύ που τρέχεις, με τα λυτά σου κόκκινα μαλλιά
θερίζοντας ,με το φεγγάρι δρέπανο ,τα στάχυα των δακρύων απ τα μάτια μου ;

δεν είσαι εσύ με τη φωνή σου ,σήμαντρο του ερχομού της άνοιξης, του έρωτα προάγγελος,
κραδαίνοντας τα άνθη σου αμυγδαλιά ,στα χιονισμένα όρη της καρδιάς μου ;

δεν είσαι εσύ ο ούριος άνεμος ,στη άπνοια της σκέψης μου
ανοίγοντας ορίζοντες λευκούς ,στου λογισμού μου τα πανιά ;

δεν είσαι εσύ ο ήλιος μου, στον κήπο της ψυχής μου
ωριμάζοντας με την αγάπη σου ,των αισθημάτων μου τους καρπούς ;

δεν είσαι εσύ που έγδυσες, τα σύννεφα απ τα χείλη μου
κεντώντας μου, τον ήλιο για χαμόγελο ;

Σε είδα , πώς να σε αρνηθώ ;

Σε άκουσα , πώς να το κρύψω ;

Εδώ πως βρίσκεσαι , μου λέει το κάλεσμά σου, στο χτύπο της καρδιάς μου.

Ένα φιλί σου ζήτησα , και συ…. μου έδωσες τη ψυχή σου .

Σ αναζητούσα πριν να γεννηθώ , γι αυτό γεννήθηκα , για να σε βρώ

2 σχόλια:

Σάιλεντ είπε...

Tι κι αν μαυρισε ο κοσμος ολος?Παλι ξανα θα ριξω χιονι στον καμβα,δακρυ διαφανο πιοτερο κι απ΄το νερο θα σμιξω, παγο με παγο να νικησω, μια ασημενια λαμψη κοψης καθετης και θα αφησω ζεστο κοκκινο να τρεξει!Καπου αφημενο σ'ενα ονειρο καλοκαιρινο μπλε της θαλασσας ερωτευμενο μπλε του Θεου.Πρασινο στο σημειο που ενωνεται γη και ουρανος, μια πινελια καφε και δρομος ανοιχτος μακρυς,περασμα κρυφο της λησμονιας,μια νοτα αγαπης στον ανεμο.Λευκο αθωας ψυχης ο δικος μου Παραδεισος.
Σσσσσ!Μη φωναζετε,κοιμουνται οι εφιαλτες μου.Σταματηστε το χιονι,πεφτει πανω στα ονειρα μου.Ταξιδεψα στον Αδη για να τα φερω πισω και πληρωσα ως ναυλο,ψυχη.Αθωο περιστερι φυλακισμενο στο κλουβι.Σσσσσ!Η αραχνη φτιαχνει ιστο στην ονειροπαγιδα μου κι η καμπια κουκουλι.Μια ωραια πεταλουδα μες στον καμπο τριγυρνα κι ενα κι ενα μικρο καραβι που ειναι αταξιδευτο,να δουμε ποιος ποιος θα φαγωθει.
Ησουνα φεγγαρι κι ημουνα πουλι πεταξα ψηλα για να σε πιασω κι οταν ειχα φτασει μεχρι το φιλι,το σβησε η Ανατολη.
Ξημερωσε η αυγη,Ξυπνηστε ονειρα μου να Ξεκινησουμε ταξιδι στη ζωη.

Ανώνυμος είπε...

Ο Φλεβάρης γέννησε φέτος έρωτες..
Με χαρά μου βλέπω πως ο δικός σας σταθηκε τυχερός

Να είστε καλά Σαιλεντ και Γιάννη