Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

ξημέρωσε κι ακόμα σε λατρεύω...

βράδιασε γιά να σ' ονειρευτώ
ο ισκιος σου ειναι γεμάτος φως
σαν φτάσεις δειλινό κοντά μου
στάσου εμπρός απ το μισόκλειστο το βλέφαρο του ήλιου
θα σε γνωρίσω απ τη σκιά σου φως μου
μα αν έρθεις απ τη στράτα των ανέμων
έλα με τ άρμα του βοριά..
αυτός ο άνεμος από τα παιδικά μου χρόνια
το μύρο του κορμιού σου μου 'φερνε και τ άγγιγμα σου
θα σε γνωρίσω απο το λύγισμα των καλαμιών του Ευρώτα
που θα ανεμίζουνε σαν κροσσωτά μαντήλια
χαιρετισμό στον ερχομό σου ..
αν είναι νύχτα πιάσε του φεγγαριού το νήμα
να μην παραπατήσεις, μην ματωθεί ο ίσκιος σου ψυχή μου
και ακολούθησέ το στη χαραυγή που δυεί
θα μ έβρεις ξάγρυπνο και θα σου γράφω
γύρε ελαφριά επάνω απ τους ώμους
κι απίθωσε τα κρύα δαχτυλά σου
δροσιά αυγής στο φλογισμένο προσωπό μου
ξημέρωσε κι ακόμα σε λατρεύω ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: