Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

αδιάλειπτη παρέλαση σιωπής


Αβέβαιο σχήμα το θολό σου βλέμμα μείλιχο μυστικό
λήκυθος της αγάπης αίνιγμα χωρισμού
αδιάλειπτη παρέλαση σιωπής στα νεύματα των μακρινών σου οριζόντων
ματιά με τη ματιά μυρίζει ο ήλιος γιασεμιά χιονίζει άσπρα κρίνα
με τις γωνίες των χειλιών σου προσμετρώ την ευτυχία
και στις καμπύλες του κορμιού σου πίνω νερό της λησμονιάς με νόστο ταξιδεύω
στ απάφρισμα των παφλασμών της ηδονής σου ναυαγός ξεβράζεις στο δικό μου πάθος
μπουμπούκια τριαντάφυλλα τα χείλη μου
σκάνε και ανοίγουνε λευκά όταν αγγίζουν τα δικά σου
στέρεα ορμήματα ψυχής παλλόμενοι ιριδισμοί χρωμάτων έρωτα διαυγάζουν
με άλματα αποκοπής απ’ το νεφέλωμα της νάρκης
τη μοναρχία της καρδιάς μ’ ενάργεια λιτή φωτίζουν
γκρεμίζουν φράγματα χτίζουνε χάσματα στην κορυφή και στην ακμή του χρόνου
ενώνουν το φως του ουρανού με την αποσκιάδα του Άδη

Δεν υπάρχουν σχόλια: