Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010

ζήσε το τώρα ....



δεκέμβρης ήτανε θαρρώ
μα ήσουνα αγάπη μου μακριά
και γω ήμουνα μόνος
ήσουν χαρά και ήμουν πόνος
με ένιωσες και έλιωσε της μοναξιάς ο τρόμος
μαζί μας ένωσε μίας απόγνωσης ο πόνος
ήρθες εσύ και πλάτυνε ξανά της μοναξιάς ο δρόμος

σε ρώτησα αγάπη μου που πάμε
σε ποιο άγνωστο βαδίζουμε σε ποιο ουρανό πετάμε
ποια δύναμη περπάτησε και τι φτερά φοράμε
μ απάντησες και μου δωσες το χέρι
μου είπες, άστο μωρό μου να κυλήσει
όπου η αγάπη θέλει ,κι όπου ποθεί ας οδηγήσει

με τα φτερά του έρωτα όταν πετάς
δεν λογαριάζεις πίκρα
δε λογαριάζεις δάκρυ
με της καρδιάς τη λογική όταν μιλάς
λυγίζουν τα εμπόδια και ορθώνονται τα πάθη
γιατί η αγάπη κρύβεται
μες της ψυχής τα βάθη

για τ αύριο μου είπες μη σε μέλει
ζωή είναι το σήμερα που φεύγει
στιγμές είναι του τώρα οι αγκαλιές
που μας αγγίζουνε και μας ζεσταίνουν τις καρδιές
μα όταν στα μάτια με κοιτάς
κι όταν στα χείλια με φιλάς
μωρό μου δεν υπάρχουνε σωστά
μα ούτε και λάθη
υπάρχουμε μόνο εμείς και η αγάπη

2 σχόλια:

Λάμπρος Κερεντζής είπε...

Η αγάπη είμαστε εμείς και εμείς η αγάπη και δίχως εμάς τίποτα στον κόσμο δεν υπάρχει.

Ιωάννης είπε...

Λάμπρο ,

η αποψή μου είναι ό,τι

στην αγάπη αυτό που παίρνεις είναι η χαρά που σου δίνει το να την χαρίζεις.Φαντάσου την σαν ένα δώρο που κάνεις σε κάποιον που αγαπάς .Παίρνεις απ τη χαρά στο χαμόγελο του άλλου .Αυτού του είδους την ιδιοτέλεια κρύβει η ανιδιοτελής αγάπη . Πόσο ιδιοτελής μπορεί να είναι ;

Η αγάπη είναι ΔΩΡΟ που χαρίζεται .

Ετσι αντικρύζεται και έτσι μόνο
βιώνεται αυτό το υπέρτατο συναίσθημα .

Εστι καταχτιέται μέσα σου .

Γι αυτό και η έκφραση της όταν βιωθεί στο απόλυτο της λυτρώνει .

Μεταμορφώνει τον εγωκεντρικό άνθρωπο με λύτρωση στο σημείο εκείνο που
το μέγιστο όφελος του, γίνεται η απόλυτη προσφορά της.

Το θαύμα .

Το δώρο της αγάπης είναι λοιπόν το θαύμα της λύτρωσης απ το τραύμα
της ιδιότελειας του εγώ και η μεταμόρφωση της συνείδησης του
ανθρώπου σε ένα συλλόγικο εμείς.Εκεί που το προσωπικό συμ_φέρον
εφάπτεται με το συλλογικό και η ιδιοτέλεια γίνεται προσφορά και χάρισμα
στην ανιδιοτέλεια.
Τέτοιο λόγης θαύμα προσ_φέρει το δώρο της,το
χάρισμα,το δώρισμα της .

Δεν είναι η ζωή ζοφερή ,αλλά ο τρόπος που την μεταχειρίζεται ο
άνθρωπος ,είναι άσταλος και σκιερός .

Να είσαι πάντα καλά φίλε μου .

Συγνώμη γιά το αρκετά αργοπορημένο σχόλιο μου στην απάντηση σου .