Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

της ανθρωπιάς τα λάφυρα


ματώνουνε τα δάχτυλα
που ψηλαφούν τριαντάφυλλα
της ανθρωπιάς τα λάφυρα
θέλουν καρδιά και δάκρυα

της ζωής ο Γολγοθάς
μία γέλιο μία δάκρυ
θέλει πράγματα απλά
για να βρεις μαζί του άκρη

το κρυμμένο μυστικό
το κλειδί του παραδείσου
θα το βρεις στο σ αγαπώ
που έχεις μέσα στη ψυχή σου

της ψυχής μας η ανάσταση
στη καρδιά είναι κρυμμένη
δεν ανήκει σ άλλη διάσταση
είναι κει και περιμένει

στης ζωής το θείον πάθος
άνθρωπος εσταυρωμένος
λύτρο της καρδιάς τo βάθος
άνθρωπος αναστημένος

Χριστός Ανέστη , στις καρδιές μας , γιατί μόνο εκεί μπορεί να αναστηθεί.
Εδώ και τώρα ,ναι . Όχι αλλού και μετά . Από τον άνθρωπο στον άνθρωπο .
Χωρίς ανταλλάγματα και υποσχέσεις.Γιατί έτσι μόνο γίνεται ο βίος βιωτός.
Όχι για τη δόξα ενός θεού,όποιος κι αν είναι αυτός,αλλά για την λύτρωση
του συμπάσχοντα συνάνθρώπου.Και αυτό δεν συνιστά ασέβεια, κατά πως θα το χαρακτήριζαν πολλοί,αλλά σεβασμό και δέος σε αυτό που αδυνατώ να γνωρίζω.
Με σύνεση και υπευθυνότητα κατ’ εμέ ,επιλέγω ,λαμβάνοντας υπ όψιν μου όλα
όσα υπόκεινται στην δική μου αντίληψη και καθορίζω το σκοπό και το νόημα
της δικής μου ζωής σε σχέση με τον εαυτό μου , το συνάνθρωπό μου και το
θείον της δημιουργίας που με περιβάλλει,σχηματοποιώντας τον στην καρδιά
μου σε μία πράξη που περικλείει την ανά(σ)ταση και λέγεται αγάπη .

Ετσι απέριττα και απαραίτητα απλά .

Δεν υπάρχουν σχόλια: