Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

σαν πέφτει ο τίτλος και η ζωή γυρίζει


Α!λφα του έργου τούτου η αρχή
σαν πέφτει ο τίτλος και η ζωή γυρίζει
πρωταγωνιστές κομπάρσοι και ηθοποιοί
όλοι μαζί επάνω στου θεάτρου το σανίδι

προβάλουνε του νου μου οι μηχανές
μιάς ζωής απομεινάρια ξεχασμένα
σκιές που έρχονται από άλλες εποχές
γκρέμια τα όνειρα και ρημαγμένα

αλλάζουν της ζωής τα σκηνικά
σενάρια του έρωτα παιγμένα
σαν σήριαλ ασπρόμαυρα παλιά
σε φόντα γκρι ανάμνησης ξεθωριασμένα

μοντάζ το σ’ αγαπώ ήταν που είπες
λέξη φτιαχτή και ήταν ψέμα
δικαίωμα ενός τίτλου που δεν είχες
γιατί έγραψες με της δικής μου της ψυχής το αίμα

κι εγώ εδώ να αναπολώ
μιάς δόξας ψεύτικης τα μεγαλεία
να ψάχνω και να αναζητώ
ίχνη αγάπης μεσ’ τη δική μας τη ταινία

το φίνις της δικής μας ιστορίας
μου άφησε στου έρωτα τη γεύση
δάκρυ και μία αίσθηση απορίας
ποιά ήταν η δική μας θέση …

ήμασταν τελικά ηθοποιοί ;
ήμασταν πρωταγωνιστές ;
ή μήπως της ζωής κομπάρσοι
στο Ω!μέγα του ίδιου μας του έργου θεατές

Δεν υπάρχουν σχόλια: