Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

στο σιωπηλό του έρωτα αγρίμι

θα 'θελα να 'μαι ελιξίριο
στα εκχυλίσματα του έρωτα
στις εκβολές του πάθους σου να 'μαι μαρτύριο
ο ωκεανός σου σε βράδια αξημέρωτα
.
στη λάμψη των ματιων σου εισιτήριο
να δουν όσα δεν είδαν τ' αφανέρωτα
στης αγκαλιας μου το άγριο βασανιστήριο
να ομολογήσεις όλα τα μυστικά του έρωτα
.
κι όσο βουβά μου είπανε
τα κρίνα της καρδιά σου
ποτέ αλλού δεν μύρισα
λόγια στοργής λευκά τριαντάφυλλα σαν τα δικά σου
.
στου έρωτα σου πάνω το άγιο πνεύμα
η αγκαλιά σου είναι ένα νεύμα
νήστεψα και κοινώνησα ψυχή και σώμα
μες της αγάπης σου το ουράνιο δώμα
.
θέ' μου γλυκά μου χάραξες αυγή
με ετούτο το λουλούδι
και με στεφάνωσες ζωή
της ομορφιάς της το τραγούδι
.
ήρθες αστέρας βόρειος πολικός
στης δύσης μου το δρόμο
γραμμή της νύχτας μου ο πλοηγός
πήρε της θλίψης μου το τρόμο
.
ήλιος στο σώμα τρύπωσες σιμά μου
κέντησες φως μες στη καρδιά μου
κλωστή της αγάπης σου το σώμα
έραψες με του έρωτα σου τη βελόνα
.
όλα για τα μάτια σου κυρά μου
χάρισμα για ότι έφερες κοντά μου
είσαι τα πάντα μου και το αξίζεις
σε νιώθω , όμορφα γύρω μου να γυρίζεις
.
Ζω, όσο υπάρχω στη ζωή σου
εισ' οξυγόνο μου και σ' ανασαίνω
τις μέρες που παιρνώ μαζί σου
ζωή , ζωή μου δεν χορταίνω

Δεν υπάρχουν σχόλια: