Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

της αφής σου το νήμα


πάνω στα δυό σου τα χείλη
με ταξιδεύουνε άγγελοι χίλιοι
στο μαγικό του φιλιού σου χαλί
στης ηδονής τελευταίο σκαλί
σε πορφυρά ονειρεμένα λιβάδια
με ξενυχτούν του κορμιού σου τα βράδια
.
σε αγκαλιές τρυφερές και με χάδια
μου ζωγραφίζεις του πόθου σημάδια
με προεκτάσεις του πάθους δυό χέρια
μοιάζω ουρανός κεντημένος μ’ αστέρια
να συγκροτώ το δικό σου στερέωμα
σε ένα σύμπαν αγάπης δικαίωμα
.
ναυαγός του ερωτά μου το σώμα
εισχωρεί στης στεριάς σου το χώμα
σαν καράβι που έχει εξοκείλει
στου κορμιού σου την κάθε καμπύλη
σαν βαρδάρης που έχει φυσήξει
του ανέμου το χάδι που σε έχει αγγίξει
.
είναι απόψε η νύχτα μεγάλη σα πλατύ ακρογιάλι
τυλιγμένα δυό χέρια στου λαιμού μου τη ζάλη
σαν αδράχτια που πλέκουν της αφής σου το νήμα
με ένα ρίγος σαν ποίημα στου κορμιού μου τη ρίμα
.
του φεγγαριού σου το πάθος πανσέληνο απλώνεις
της ηδονής τα νερά σου παλίρροια φουσκώνεις
κύματα άγρια σηκώνεις
σαν τρικυμία χτυπάς και μ' εξαγριώνεις
.
στην αγκαλιά μου σφιχτά ερωμένη αιώνια σε κλείνω
στον ερωτά σου θεά μου θνητός σου να γίνω
να σε κρατώ να πεθαίνω και στο φιλί σου να σβήνω

Δεν υπάρχουν σχόλια: