Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

αγάπη-χωρισμός-έλλειψη-κενό


ίσως ποτέ να μην σ’ αγάπησα
ίσως ποτέ να μην μοιράστηκα
ίσως γιατί ποτέ δεν είχα να σου δώσω
ίσως αυτό που κάλυπτα ,να ήταν το κενό μου
κάθομαι τώρα εδώ ,παρατηρώ τον εαυτό μου

αναρωτιέμαι και ρωτώ
θε’ μου γιά δε μ’ αγάπησα
θα ‘πρεπε ίσως να σου δώσω
κομμάτι της αγάπης μου, δικό μου
μα σου ζητώ να συμπληρώσω
ότι δεν έδωσα στον εαυτό μου

να μ’ αγαπάω για να έχω
μα εγώ ζητάω ότι δεν έχω
η αγάπη που μου λείπει
δεν είσαι εσύ που εγκαταλείπεις
είμαι εγώ και το κενό μου
μια προβολή σε σένα
κομμάτι μου δικό μου

μπορώ ξανά να μ’ αγαπήσω
μπορώ σε σένα να χαρίσω
κανείς να μην μ’ εγκαταλείπει
και τίποτα να μην μου λείπει

δεν φταίει του χωρισμού η πίκρα
φταίω εγώ που δεν με είχα
δεν είν’ του πόνου σου ,το δάκρυ
πονάω εγώ ,γιατί δεν είχα αγάπη

3 σχόλια:

Σάιλεντ είπε...

Είναι πολλά που συμβαίνουν στο διάβα μας και διαπλάθουν το χαρακτήρα μας...Άλλες φορές μας κλείνουν σε έναν εγωιστή εαυτό κι άλλες φορές μας δημιουργούν κόμπλεξ...είμαστε αδύναμοι...να κατανοήσουμε την αδυναμία μας...ή δε θέλουμε...
Μπλέκουμε σε ατέλειωτα γρανάζια μιζέριας...χύνουμε δηλητήριο...δε μας ικανοποιεί τίποτα και κανείς...Κι αυτό που στην αρχή μας ενθουσίασε παφ!μια σαπουνόφουσκα που σκάει...Πώς να γεμίσει το κενό που αφήνει ένας ανύπαρκτος εαυτός?Ένας εαυτός που περιμένει επιβεβαίωση από τους άλλους ότι είναι δυνατός, όμορφος...ιδανικά χαρακτηριστικά για να γινουμε αποδεκτοί ξεχνώντας πως και οι άλλοι είναι το ίδιο με μας...Κανείς δεν είναι τέλειος...
Μάγκας είναι αυτός που τα βρίσκει με τον εαυτό του όπως είναι και δεν πασχίζει να δείξει ότι είναι κάτι άλλο στους έξω...
Μάγκας δεν είναι αυτός που κυριαρχεί στον άλλον...
Πονάει το να μην αγαπούμε τον εαυτό μας...πονάει να περιμένουμε να μας αγαπήσουν οι άλλοι για να αγαπήσουμε κι εμείς έπειτα...τον εχθρό εαυτό...
Θέλει πολύ δύναμη αυτό...το να μισείς το είναι σου...σκέψου...ΕΣΥ τα επέτρεψες όλα αυτά...άρα...μήπως τελικά είσαι δυνατός?
Κι αφού μπορείς να κάνεις αυτό, μπορείς και το άλλο...
ΘΥΜΗΣΟΥ...ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ...


Ωραίες σκέψεις Ιωάννη...το πρώτο βήμα για το φως...η α-πορία...το πέρασμα...

Ιωάννης είπε...

Σιωπηλή νεράιδα,

αγάπη σημαίνει να μοιράζεσαι και να χαρίζεις και όχι να ζητάς και να παίρνεις .Αυτό που εισπράττεις από την αγάπη είναι η χαρά του να την προσφέρεις .Το μεγαλύτερο λάθος είναι να βλέπεις τον άλλο σαν αντικείμενο και να περιμένεις να σε αγαπήσει , μα το σωστό είναι να τον βλέπεις σαν υποκείμενο για να τον αγαπήσεις .Τον πλησιάζεις για να σε αγαπήσει όταν δεν έχεις ολοκληρωθεί σαν άνθρωπος και ζητάς το κομμάτι του εαυτού σου που ποτέ δεν μπόρεσες να κατακτήσεις , δηλαδή την αγάπη για τον εαυτό σου , την αγάπη μέσα σου , για να συμπληρώσεις το κενό της ανασφάλειας που αισθάνεσαι . Αναπόφευκτα λοιπόν όταν επέλθει ο χωρισμός σε βρίσκει να αιωρείσαι στο κενό σου και να αισθάνεσαι μισός.Το δικό σου κενό κανείς δεν μπορεί να στο καλύψει παρά μόνο εσύ ο ίδιος .Και πάντα μια σχέση εξελίσσει και εξελίσσεται όταν ευδοκιμεί το στοιχείο της προσφοράς και όχι της ζήτησης . Οι αγαπημένοι είναι δυο ξεχωριστές ατομικότητες που προχωρούν πλάι πλάι και προφέρουν σε μία κοινή συλλογικότητα που λέγεται σχέση αγάπης στηριζόμενη στην προσφορά του καθενός σε αυτή και όχι στην ζήτηση του ενός για να καλύψει τα ελλείμματα
του ο άλλος . Γι αυτό το λόγο και στην αγάπη αποκαλύπτεται ο εαυτός μας έτσι όπως τον έχουμε κληρονομήσει και όπως τον έχουμε διαπλάσει και διαμορφώσει στην πορεία της ζωής μας . Μόνο όταν υπάρχει το στοιχείο της προσφοράς σε επάρκεια γίνεται η προσφορά αυτή προτρεπτικό στοιχείο ώστε να υπερβούμε τον εαυτό μας και να τον εξελίξουμε, μαζί και τη σχέση μας .Την ευτυχία και την πληρότητα ως αγαπημένοι δεν πρέπει να την αισθανόμαστε επειδή έχουμε τον άλλον , αλλά επειδή είμαστε δίπλα στον άλλο . Η διαφορά ανάμεσα στο έχουμε και είμαστε είναι τεράστιας σημασίας και αποτελεί καθοριστικό παράγοντα σε μία σχέση , ακόμη και στην σχέση με τον εαυτό μας και τη θέση μας μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο .Μιάς και γράφουμε για την αγάπη ας την αποτυπώσουμε ορθογραφημένα στις καρδιές μας για να είναι ευανάγνωστη λειτουργική και ευκολοδιάβαστη απ' όλους ..

Λοιπόν , έχει πόρο ή πορεία η α-πορία μου ;

Θυμάμαι ,πολλές οι πληγές , πως θα μπορούσα να ξεχάσω ...μόνο χαμόγελα στα χείλη μας τώρα ..

marbeyou είπε...

υπεροχο γιαννη,
να μπορεις να βλεπεις την αγαπη ετσι..
υπεροχο να βλεπεις τα κενα του εαυτου σου..
υπεροχο να το λες..
μια πιο υπεροχο απ'ολα να εισαι πραγματικα στο δρομο της..
να γνωριζεις ποια ειναι η πραγματικη αγαπη, να την ξεχωριζεις και να την αναγνωριζεις..
και μεσα π'αυτην να ενωνεσαι με σενα , με την ψυχη σου με το θεο..
με την αστειρευτη πηγη της..

ναστε καλα!!
ειστε πανεμορφοι κι οι δυο!!