Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

ήλιε μου δάκρυσε ο θεός


σε περιμένω εδώ να ‘ρθεις
με της αυγής το πρώτο φως
μια χαραυγή στα όνειρά μου

ξημέρωσε κι ακόμα να φανείς
ήλιε μου δάκρυσε ο θεός
απ’ το σκοτάδι στη καρδιά μου

σταμάτησε ο χρόνος να κυλά
κόλλησαν της αγάπης μας οι δείχτες
ένας στη μοναξιά κι ένας στο πόνο

ρολόι η καρδιά που δεν χτυπά
ευθεία γραμμή μονότονες οι νύχτες
του έρωτα μου ‘κόψαν τ’ οξυγόνο

στο σώμα μου καρφώθηκες επάνω
ένα ωχρό αντιφέγγισμα θανάτου
κι εγώ να απορώ αν ζω ή αν πεθαίνω

2 σχόλια:

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

αν γραφεις ετσι Ιωαννη
πιστεψε με
ΖΕΙΣ!!!!
τοσο αληθινη η γραφη σου
που ο Ποιητης..μονο να χαμογελα μπορει..

καλημερα..φιλια!!

Σάιλεντ είπε...

Καλυψώ μου αυτά κάνει όταν κοιμάμαι...
Είδες?
Εχει γυμνάσια και λύκεια από Σεπτέμβρη...

Όπως πάντα υπέροχος Ιωάννη...