Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

των ονείρων μου χάδια



Πόση σημασία μπορεί έχει το ,"αν", μπορώ να ζω χωρίς εσένα μπροστά στο ,"δεν", θέλω να ζω χωρίς εσένα .

Καμία .

Όπως η ζεστασιά του ήλιου στην άμμο της ερήμου, κατακαλόκαιρο, στο μεσοστράτι της ζωής του , να κατακαίει τα σωθικά της .Ζωή χωρίς εσένα ...





στου ουρανού τα σημάδια
κάτι υπέροχα βράδια
παιδικά στα σκοτάδια
των ονείρων μου χάδια

γαλαξίες σχηματίζουν
στου μυαλού μου τις άκριες
σαν θεοί με κοσμούνε
οι παλιές μου αγάπες

νοσταλγούνε και κλαίνε
της ζωής πεφταστέρια
κυνηγάνε στα άστρα
δυό λευκά περιστέρια

του παρόντος το χάος
οργανώνουν σε τάξη
συνωθούνε τα λάθη
σε ένα σύμπαν με πάθη

με μια έλξη αιώνια
απ αρχής προαιώνια
της ψυχής μου το βάθος
μιάς αγάπης το πάθος

με το άρμα των άστρων
των δικών μου των κάστρων
εποπτεύει τα τείχη
με του ονείρου την τύχη

στου ουρανού τα σημάδια
κατοικούνε τα βράδια
κάτι άγγελοι άσπροι
στης ψυχής μου τα δάση

της δροσιάς ένα δάκρυ
σαν κομήτη η άκρη
στεφανώνει στα μάτια
τα δικά μου παλάτια

4 σχόλια:

Σάιλεντ είπε...

Εγώ τα βρήκα τα περιστέρια...

Σε μια όμορφη ψυχή....

Αχ!!!

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

"...στου ουρανού τα σημάδια
κατοικούνε τα βράδια
κάτι άγγελοι άσπροι
στης ψυχής μου τα δάση

της δροσιάς ένα δάκρυ
σαν κομήτη η άκρη
στεφανώνει στα μάτια
τα δικά μου παλάτια.."


Θεε μου!!
τι ομορφα που κεντα η αγαπη!!!!

να σαι καλα Ιωαννη..:)

Ιωάννης είπε...

Σιωπηλή , χαίρομαι που τα βρήκες ..

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο..αχ

Ιωάννης είπε...

Καλυψώ , καλημέρα ..

Αχ.. αυτή η αγάπη ...δροσοσταλιά της χαραυγής σε σκοτεινά και διψασμένα χείλη , πάνω στο άρμα του έρωτα , ραίνει τα άνυδρα το φως της ...

:)