Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

στις πέντε των αισθήσεων ηπείρους


τα μονοπάτια της καρδιάς όλα τα πήρα
σε νοσταλγίας δρόμους οδοιπόρησα
αδιάκοπα κι ακούραστα για την δική σου θήρα
σε τίποτα μπροστά δεν ολιγώρησα

εμπόδια και κακοτοπιές που έστηνε η μοίρα
στυγνά χωρίς αναβολές όσες κι αν ήταν οι βολές
εγώ πιστός να προσκυνώ το θαύμα σου
ξεπέρασα και τη ζωή στα χέρια μου την πήρα

σε τόπους την οδήγησα να ‘ρθει να βρει το στίγμα σου
πορεία μου ‘δινε η καρδιά με την ηχώ του χτύπου σου
στα βήματα μου τα κενά της απουσίας το ρήγμα σου
αργά μα πάντα σταθερά γεμίζω με τους ήχους σου

μιάς μελωδίας όνειρα που σύνθεσε η καρδιά μου
με μαεστρία ο έρωτας αναζητάει νότες
του τραγουδιού που νοσταλγούν να πουν τα χείλη μου
να ξεπηδάς σαν μυστικός σκοπός απ της αγάπης μου τις ρότες

κι αν είν’ η αγάπη σου μια ομορφιά όταν έρχεται
ένα ξεφάντωμα θα είναι η ζωή μου
δικαίωση που διόρθωση δεν επιδέχεται
το ατσάλι το σκληρό της θέλησης μου

ανέσπερος ο έρωτας σκορπά ξανά τη γύρη του
στις πέντε των αισθήσεων ηπείρους
στο σύμπαν μου εκρήξεις σου αφήνουν ίχνη τους
αιώρηση ζωής στη δίνη του απείρου

μ’ αλάθευτο το ένστικτο σ’ αναζητούσα
μέσα απ’ το αίμα μου και έγινες φωνή
ήσουν το όνειρο που πάντοτε ποθούσα
μα εγώ σε πίστεψα και έγινες ζωή

Δεν υπάρχουν σχόλια: