Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

ότι αγαπάς ,υπάρχει…


υπάρχεις στη καρδιά μου
σε ένα χαμόγελο γλυκό
να συντροφεύεις τα όνειρα μου
όσο δεν θα ‘σαι εδώ

μπορεί να μην σε βλέπω
ν’ ακούω το σ’ αγαπώ σου
στη μνήμη μου όμως έχω
αγάπης φυλακτό σου

στο χάρτη τ’ ουρανού μου
φέγγεις , τη σκέψη μου φωτίζεις
τις συννεφιές του νου μου
φυσάς, σαν άνεμος και καθαρίζεις

νιώθω να μ’ αγκαλιάζεις
σαν να ‘μουνα μωρό
τις πίκρες μου αδειάζεις
σαν να ‘σουνα εδώ

κι αν είσαι μακριά μου
αγάπης κομμάτι σου εγώ
σε κουβαλώ κοντά μου
σάρκα και αίμα όσο θα ζω

είσαι φωνούλα πεντακάθαρη λευκή
στο κόσμο τον παράφωνο και μαύρο
λείπεις, μα η ηχώ σου δυνατή
υπάρχεις, στο σ’ αγαπώ μου το καθάριο

είσαι εδώ, τριγύρω μου και ζεις
βροχή που μου σταλάζει την ελπίδα
μέσα σε όλα μου να κατοικείς
είσαι η πρώτη μου κι ύστατη ρανίδα

δίψασα και το βλέμμα σου δεν τρέχει
πηγή για να χορτάσει η ματιά μου
πείνασα κι η λαχτάρα δεν αντέχει
να σε νηστεύει άλλο ομορφιά μου

θέλω ν’ ακούσω πάλι
τ’ αγαπημένο χτυποκάρδι στη καρδιά σου
μια πεθυμιά μεγάλη
να νιώσω τα αισθήματα που κρύβει η αγκαλιά σου

θολή οπτασία μες τ’ αγέρι
μου γνέφεις και σου γνέφω σε μία γλώσσα μυστική
το να σιμά κοντά στ’ άλλο σου χέρι
ρίχνει στο σώμα ένα πάθος και μιά μαγεία ερωτική

ψάχνω, κι όποιον καθρέφτη κι αν κοιτάζω
σε βλέπω μέσα μου να ζεις
τρέχω ,όσο στο χρόνο κι αν αλλάζω
άφθαρτη αγάπη μου επιζείς


επικαλέστηκα τις μούσες
απόψε αγάπη να σου τραγουδήσω
κι ήταν, εσύ που μου μιλούσες
και προσπαθώ να ιχνογραφήσω


πλημμύρησαν οι λέξεις μουσική
και άλλαξε το νόημα του κόσμου
γίνηκαν οι ζωές μας μια αφή
τη μέρα που σε έβαλα εντός μου

μια λέξη μου ψιθύρισε η καρδιά
και άστραψε η αγάπη μου αιθρία
ποια μπόρα ποια πληγή ποια σκοτεινιά
θα μείνει να σταθεί εμπρός σε σένανε τη μία

σ’ όποιους ηχούν τα λόγια μου παράξενα
φανταστικός μονόλογος μικρού παιδιού
ίσως αν νιώσει της αγάπης τα παράδοξα
φανούν οι λέξεις μου νότες ενός σκοπού …

μονόδρομος ο έρωτας
είναι και η αγάπη
σ’ αυτό τον κόσμο τον φθαρτό
ότι αγαπάς ,υπάρχει…


4 σχόλια:

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

το χερι που αδηγει την πενα σου
γεματο αγαπη Ιωαννη!!!


"...είσαι φωνούλα πεντακάθαρη λευκή
στο κόσμο τον παράφωνο και μαύρο
λείπεις, μα η ηχώ σου δυνατή
υπάρχεις, στο σ’ αγαπώ μου το καθάριο....."

ΕΙΝΑΙ!!!!!

μια ομορφη μερα να εχεις;)

Ιωάννης είπε...

Καλυψω καλημέρα ...ότι αγαπάς , υπάρχει ...

κι εσύ να έχεις όμορφες ημέρες..

Σάιλεντ είπε...

Τώρα δηλαδή άμα δεν έχει να πει κάτι κι η Καλυψώ, εγώ τι να πω?
Να πω αισθάνομαι φτωχή?'Οχι...με τόσο πλούτο...που αντικρύζω...θάμπωσαν τα ματάκια μου....

Ιωάννης είπε...

Θαμπά όλα γύρω κι αξεδιάλυτα .Όπως η καταχνιά απλώνεται στο χάραμα της μέρας . Την ώρα που νυστάζει ακόμα η αυγή και ράθυμη σηκώνεται το φως γιά να αγκαλιάσει .

Αχνά όλα γύρω κι ασχημάτιστα .Όπως της νύχτας τη σιωπή, τη μέρα αφήνει με τ απαλό της χνούδι να σκεπάσει .

Κι εγώ με μία φυσαρμόνικα και σένανε ρυθμό μες στη καρδιά μου σιωπηλή , πλέκω τον έρωτα στα μάτια σου , κι αφήνω στις παλάμες σου μια ασημόσκονη ονείρου . Γλυκό κρασί η αγάπη να κεράσει..