Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

μιά οπτασία μυστική


ξημέρωσα στα μάτια σου
να ψάχνω στη σιωπή τους
ο έρωτας πως χώρεσε
νύχτα στα σκαλοπάτια σου
να κοιμηθεί μαζί τους

στον ουρανό δυό άγγελοι
με πήρανε και ‘μενα
του πάθους σου οι αρχάγγελοι
με τα φτερά ανοιγμένα

κι όσο κι αν ήμουν χαμηλά
στα όνειρα ερχόσουνα
κρυφά σε συναντούσα
σα τώρα που πετώ ψηλά
αγάπη μου σε κρατούσα

μες της καρδιάς τα ενδότερα
μια οπτασία μυστική
φοβόμουν τα χειρότερα
σαν δεν θα σ’ έβρισκα εκεί

μα η καρδιά μου γνώριζε
πως μέσα κατοικούσες
πως ήσουνα αληθινή
έτσι το νου μου αγνόησε
και σ’ έψαχνε, μέχρι να βρει που ζούσες

Δεν υπάρχουν σχόλια: