Τρίτη, 25 Μαΐου 2010

να μην φοβάσαι τους ανθρώπους

να μην φοβάσαι τους ανθρώπους
δεν είναι άγρια θεριά
ήτανε κάποτε παιδιά
που μεγαλώσαν

ήσουν και ‘συ
ένα παιδί μ’ ένα σημάδι
δύο ματάκια
που τους έλειπε το χάδι

ας μεγαλώσαν τα κορμιά
δεν μεγαλώνει η καρδιά
πάντα θα μένει ίδια
κι ας λείπουνε τα παιδικά παιχνίδια

μια φωνή
άκου που μέσα σου αντηχεί
μη τη φοβάσαι
είσαι εσύ

άσε το δάκρυ να φανεί
αθώωσέ τη τη ζωή
δώσε το χέρι
η αγάπη σου έστησε καρτέρι

να μην φοβάσαι τους ανθρώπους
δεν είναι άγρια θεριά
ζούνε το φόβο στη καρδιά
δεσμώτες σε ανοιχτά κλουβιά

ήμαστε πάντοτε παιδιά
κι ας μοιάζουμε τώρα μ’ αγρίμια
..
..

Δεν υπάρχουν σχόλια: