Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

σαν τα παιδιά που κυνηγούν σκιές

.
.
σαν τα παιδιά
που κυνηγούν σκιές
νομίζοντας
πως λίγο θέλει να τις πιάσουν
αφήνει η ζωή το φως της μες το χτες
κι εμείς καρδιές
που τρέχουν να προφτάσουν

τους χτύπους της
που χάνονται και φεύγουν
χαμόγελα
στης δύσης τον ορίζοντα
στης μνήμης μας τις φυλακές
όσα μας άγγιξαν
κρατάμε μη μας προσπεράσουν

σαν τα παιδιά
που πίστεψαν πως θα 'χουνε πολλές ζωές
αλόγιστα σκορπίσαμε στο χτες
λίγο απ’ το φως
που πέρασε και στα δικά μας χέρια
κρατήσαμε με πάθος τις στιγμές
που κόψανε το χρόνο σα μαχαίρια

στο σήμερα εσύ κι εγώ
στου έρωτά μας το πλατό
με την καρδιά γεμάτη
χορεύουμε αγάπη μου ταγκό
στήθος με στήθος αγκαλιά
γιατί σταθήκαμε ψηλά , ματιά με τη ματιά
και στην ζωή μας δε γυρίσαμε τη πλάτη

Για μας ψυχή μου , αφιερωμένο..
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: