Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

μάτια στο κενό χαμένα


μάτια στο κενό χαμένα
άδειο βλέμμα σκοτεινό
και οι πληγές να τρέχουν αίμα
σε δωμάτιο αδειανό

κλέβει ο χρόνος ένα ένα
της αγάπης τα λεπτά
δεύτερα χωρίς εσένα
στη δική μου αγκαλιά

είναι ουρανός τη νύχτα
δίχως άστρα φωτεινά
άγγελοι λευκοί που βγήκαν
με σπασμένα τα φτερά

μια νυχτιά χωρίς φεγγάρι
στα λυτά σου τα μαλλιά
κάνουν το μυαλό σφουγγάρι
που βουτάει στα παλιά

κι όλα γίνονται μαρτύριο
μέσα σε θολά νερά
αξεδιάλυτο μυστήριο
που έρχεται από μακριά

δύσκολα περνούν οι ώρες
σουρουπώνει στη καρδιά
κι οι στιγμές είναι αιώνες
που με πνίγουν με θηλιά

πότε πέρασαν δυο μέρες
μα μου έλειψες πολύ
και πυροβολούν σαν σφαίρες
χείλια που έμειναν χωρίς φιλί

να αγναντεύουνε τη νύχτα
μόνα μέσα στη σιωπή
ψίθυροι που έξω βγήκαν
για να δουν αν είσαι εκεί

2 σχόλια:

Σάιλεντ είπε...

Δε χρειάζεται να βγουν έξω..."μιλάνε"κάπου μέσα βαθιά...
Για ψάξε...

Ιωάννης είπε...

έψαξα και σε βρήκα ..βρήκα ένα ζουζουνάκι ...