Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

μία ψυχή , ψυχή μου ..πάντα .


δεν έχει σώμα η αγάπη
έχει αγάπη μου ψυχή
το σ’ αγαπώ που δάκρυ στάζει
είναι του έρωτα η βροχή
που πάνω μας έχει σταλάξει
με τ’ άγγιγμά της η ζωή

με ένα γέλιο με ένα χάδι
δεν έχει τέλος και αρχή
κι όσο γλυκά μας αγκαλιάζει
ο έρωτας μ’ ένα φιλί
θα ‘ναι του απείρου το σημάδι
που κρύβει μέσα η στιγμή

δεν έχει σώμα η αγάπη
έχει αγάπη μου ψυχή
σώμα φοράει το δικό μας
και παίρνει η αγάπη μας μορφή
ανάσα απ’ το δικό μας στόμα
και σχήμα δίνει στη ψυχή

είναι του έρωτα η δίνη
που μας σηκώνει εκεί ψηλά
το φως που πάνω μας αφήνει
το σμίξιμο της αγκαλιάς
νοήματα που γύρω κλείνει
όσα η ζωή φυλάει για μας

όμορφα δύσκολα μεγάλα
μικρά και καθημερινά
μαζί θα πιούμε στάλα στάλα
όσο η ζωή θα προσπερνά
εμπόδια και χίλια άλλα
με την αγάπη στη καρδιά

ωσότου να ‘ρθει εκείνη η μέρα
που όλα θα ‘χουνε τελειώσει
η μουσική μου στη φλογέρα
νότα θα έχει να προσδώσει
το σύνθημα μου στον αέρα
αγάπη.. αγάπη μου, που μου ‘χεις δώσει

γιατί είσαι ‘συ τώρα ψυχή μου
το νόημα μες τη ζωή μου
κι έξω από σένα δεν υπάρχει
τίποτα άλλο να με άρχει
είσαι αγάπη μου μοιραία
κι όλα μου γύρω μου ωραία

γιατί έχουν το δικό σου στίγμα
δίνουν τα μάτια σου τη ρίμα
και της φωνούλας σου ο ήχος
δένει στο νου μου αμέσως στίχο
σε μια ζωή που ήταν χύμα
ήρθες και όλα γίναν ποίημα

εκεί που νόμιζα πως μόνος
σε τούτο κόσμο εγώ υπάρχω
άλλαξε της καρδιάς ο τόνος
λόγος εδώ εγώ για να ‘ρθω
να σ’ αγαπώ ήτανε μόνο
όσο κι αν έπρεπε να ψάχνω

ήτανε δύσκολα γιά μένα
ήταν τα σ’ αγαπώ χαμένα
είχα γιά οδηγό τον ήλιο
που έτρεφε της καρδιάς ο χτύπος
κι ακολουθούσα τα σημάδια
όλα τα ανήλιαγα τα βράδια

κι όσο δεν σ’ έβλεπα μπροστά μου
όσο ο νους κι αν σε αρνιόταν
ήσουνα μέσα μου σιμά μου
και η καρδιά δεν σ’ απαρνιόταν
όσο στο βλέμμα δεν υπήρχες
σ’ αγάπησα και έτσι ήρθες

κάθομαι και κοιτώ τα βράδια
τώρα που δίπλα μου σε έχω
όσα μου άφηνες σημάδια
πίσω σου πάντα για να βλέπω
μες της ζωής τα περασμένα
που είναι τώρα ξεχασμένα

γιατί είναι τώρα η δύναμη μου
εσύ που είσαι στη ψυχή μου
και όλα έχουν σημασία
γιατί αποκτούν άλλη αξία
αυτή που μέσα μου την είχα
και είδα στα μάτια όταν σε βρήκα

είναι η αξία της αγάπης
που της ζωής μας τα καμένα
μέσα απ’ το θησαυρό της στάχτης
ξεθάβει όσα ήτανε ριγμένα
και από του λήθαργου τα βάθη
αναγεννά τα πεθαμένα

δεν έχει σώμα η αγάπη
έχει αγάπη μου ψυχή
σ’ όποια της γης κι αν είσαι άκρη
εμείς θα είμαστε μαζί
γιατί η δική μας η αγάπη
κι ασώματη ευδοκιμεί...



4 σχόλια:

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Δεν έχει σώμα η αγάπη ..
είναι αισθήσεις ..είναι ψυχή ...είναι φως ..όλα μαζί σε ένα σώμα ,
σε μια ανάσα ,σε μια καρδιά ...
Ηχος ,άρωμα , ποιητικές συλλαβές απ' τα χείλη του ποιητή που ξέρει να την υμνεί !!!
το ΜΑΖΙ ολόκληρος ο κόσμος ..
η αρχή και το τέλος !!
η ζωή !!!
υπέροχο !!!
καλό βράδυ ποιητή !!!

Σάιλεντ είπε...

Θα κλάψω...

Ιωάννης είπε...

Ευχαριστώ που περνάς Δέσποινα ..

Να είσαι καλά ..

Ιωάννης είπε...

Κλαίνε τα ζουζουνάκια ;

Ησυχα σιωπηλή μου ...