Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

άτιτλο


εγώ δεν είμαι από δω
δεν είμαι από τούτο το πλανήτη
είμαι από άλλο ουρανό
εκεί που δεν τον βασιλεύει η λήθη

ζούνε στα μέρη μου παιδιά
που ‘χουνε καθαρή καρδιά
αργούν πολύ να μεγαλώσουν
γιατί τον όρκο τους δεν θέλουν να προδώσουν

ίσως στα λόγια να ν φτωχά
και να ‘χουν μέρες μετρημένες
γιατί σπατάλησαν πολλά
κι είχαν τα αισθήματα ποιμένες

ίσως στην άλλη τους ζωή
τα όνειρα τα φυλαγμένα
που τα κρατούσαν στη ψυχή
να μην γινούν χαρτιά καμένα

γύρω μου κόσμος ταραχή
τυχαία στη ζωή ριγμένος
να ξημερώσει θέλει η αυγή
κι ο ήλιος είναι ξεχασμένος

μες της νυχτιάς τα βάσανα
στα όνειρα του τα θολά
μαζί του εγώ ανάσανα
του κόσμου ετούτου τα στραβά

είναι το φως του φίλος
μα της ανατολής ο δρόμος
σταυρός στη πλάτη ξύλινος
πληγή και ματωμένος ώμος

τρέχει το αίμα μας ποτάμι
της ανθρωπιάς στάζει ο ιδρώτας
ζωή μας έμεινε ένα δράμι
γυρίζει ο χάρος το κλειδί της πόρτας

τρίζει ο σκουριασμένος μεντεσές
φωνάζει σήμανε η ώρα
αύριο δεν έχει , μόνο χτες
τελειώνει της ζωής η μπόρα

πάμε και δεν γυρίζουμε
ταξίδι στα όνειρά μας
εκεί όπου αξίζουμε
στα μέρη τα δικά μας
αλύπητα ξοδέψαμε
της νιότης μας τη ζήση
γιατί δεν ταξιδέψαμε
στο σύννεφο της λήθης

Δεν υπάρχουν σχόλια: