Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

μέσασε πέλαγος αθρόο..


όχι στο ναι αυτό της θλίψης
στον εαυτό σου να πεις ναι
τα δάκρυα που έχεις ρίξει
είναι της λύτρωσης ποινές

όσα η ζωή φέρνει στο δρόμο
ανηφοριές κατηφοριές
άστα να φύγουν απ’ τον ώμο
κάντα φιλιά και αγκαλιές

υπάρχουν μάτια μου μεγάλα
κάπου στου κόσμου τις πληγές
κάτι παιδιά όχι σαν τ’ άλλα
που δεν μεγάλωσαν ποτές

έχουν το βλέμμα το δικό σου
κάναν το βήμα σταθερό
ξέρουν πως το παράπονό σου
είναι μαχαίρι κοφτερό

στη μια πλευρά του ζει το όχι
στην άλλη κάνει στη καρδιά τομές
γιατί έχει δίκοπη τη κόψη
και στη ζωή τραβάει γραμμές

είναι το βλέμμα σου το αθώο
όπως του ήλιου η αντοχή
μέσα σε πέλαγος αθρόο
η σμαραγδένια σου ψυχή

Δεν υπάρχουν σχόλια: