Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

ξάφνου η αγάπη στη καρδιά χτίζει παλάτια


μάτια που ψάχνουν σε απέραντο κενό
τη καταχνιά να σβήσουν απ’ το βλέμμα
ψάχνουν να βρουν σ' αυτό το σ’ αγαπώ
ζωή στις φλέβες τους καυτό σαν αίμα

κι όλο το ψέμα που περνάει απ’ τα μάτια
γίνεται ρεύμα παρασύρει και σκοτώνει
μένουν τα μέλη παγωμένα και κομμάτια
χωρίς αγάπη η καρδιά να μαραζώνει

άκου ο χτύπος ,σταθερός μ' αργοπεθαίνει
όπως ο ήχος και η ηχώ του που όλο φθίνει
χάνεται τ’ όνειρο που όλο πάει μα ξεμακραίνει
να μαρτυράει όσα το βλέμμα μέσα κλείνει

τι πήγε λάθος συλλογιέται και ραγίζει
σπάει το πάθος σαν γυαλί χίλια κομμάτια
κι εκεί που η πίστη καταρρέει και γκρεμίζει
ξάφνου η αγάπη στη καρδιά χτίζει παλάτια

Δεν υπάρχουν σχόλια: