Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

μα είμαι ‘γω και μ’ αγγίζω …


κι εγώ σου λέω πως είσ’ εδώ
χτυπάει η καρδιά σου και χτυπώ
σπάζω το άδειο σου κενό
κι όπου και να ‘σαι θα σε βρω

επιστρέφω σε λίγο
στης ψυχής μου το ρίγος
μ' οδηγό ένα χτύπο
στης καρδιάς μου το πύργο

κι όλο απλώνω και φεύγω
στο δικό μου το δάσος
αστεράκι και φέγγω
στο μανίκι σαν άσσος

προσπαθώ να κρυφτώ
μα η αυγή ξημερώνει
σα να παίζω κρυφτό
και το φως μ’ ημερώνει

επιστρέφω και λείπω
είμαι εδώ και μου λείπω
μακριά και γυρίζω
πουθενά δεν ελπίζω

μα είμαι ‘γω και μ’ αγγίζω …

Δεν υπάρχουν σχόλια: