Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

μες σε δυό χέρια όλη τη πλάση..


τρέχω καρδιά μου να προφτάσω
μήπως τυχόν και προσπεράσω
του παρελθόντος τις εικόνες
που στέκουν στο μυαλό μου μόνες

είδωλα γύρω με κυκλώνουν
παντού φωνές σε φανερώνουν
γράφουν σε πράγματα δικά σου
μέσα σε σκέψεις τ’ όνομά σου

αναπολώ τα περασμένα
κι είναι τα χέρια μου δεμένα
όσο κι αν θέλουν να σ’ αγγίξουν
δάκρυα τρέχουν να με πνίξουν

είναι που μ’ άφησαν τα χάδια
μέσα μου και έξω μου σημάδια
όπως το φάρο η μορφή σου
για να φωτίζεται η ψυχή σου

ακολουθώ από δω τα ίχνη
κι ας με κυκλώνει η ομίχλη
βρίσκω το δρόμο της καρδιάς μου
κει που ξυπνήσαν τα όνειρά μου

ήταν η διαδρομή Ηράκλεια
άθλος για ότι αγαπάς
όχι δεν ήταν η προσπάθεια
μόνο το ρίγος της καρδιάς

μονολογώ σε συμπληγάδες
σκέψεις που μοιάζουν με φονιάδες
όχι από κείνες που πεθαίνουν
χτύποι καρδιάς που μ’ ανασταίνουν

κι όσο κι αν τρέχω να ξεφύγω
είσαι η φωνή μέσα και γύρω
σ’ έχω καρδιά μου αγκαλιάσει
μες σε δυό χέρια όλη τη πλάση..

Δεν υπάρχουν σχόλια: