Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

να λάμψει μάρμαρο λευκό η ψυχή …


αχ βρε έλληνα κορόιδο
νύχτωσε πια ,άκου το χτύπο της καρδιάς σου
σε κάποιο έργο, σε ένα άλλο επεισόδιο
ήσουν ηγέτης της κληρονομιάς σου

θέλεις προστάτες επικαλούμενος το μέγεθός σου
πως να βαστάξεις το κενό σου, μίας χαμένης σιγουριάς
σαν να μην πίστεψες πότε στο παρελθόν σου
χτίζεις το μέλλον σου στα ζάρια μιάς ριξιάς

εσύ που ήσουνα ιδιόμορφος πατέρας
τα ιερά σου και τα όσια ξεπουλάς
μιας Ελλάδας που σε γέννησε μητέρας
βρε νεοέλληνα , δεν έμαθες επάξια να τιμάς

σα το χωράφι που του σπείρανε ζιζάνια
στη περηφάνια σου μεθοκοπάς
αδειάζοντας των αισθημάτων σου βιδάνια
πνέεις τα λοίσθια και φωνάζεις… ζήηητω η Ελλάς

ρε Έλληνα μωρέ που πας ;
αναρωτήθηκες ποτέ σου ,
αν είσαι θρέμμα μιας ανέντιμης καρδιάς ,
και όχι ο συνεχιστής του χτες σου ;

Θέλει δουλειά και ήλιο ,νερό απ την πηγή του νου
να ξεχερσώσεις το βασίλειο ,ενός γαλάζιου ουρανού
να λάμψει μάρμαρο λευκό η ψυχή …

Δεν υπάρχουν σχόλια: