Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

ζωή μες των χειλιών τ’ αψιδωτά τα τόξα


ανάσα μες το γέλιο βαφτισμένη
ζωή μες των χειλιών τ’ αψιδωτά τα τόξα
απόσταγμα από όνειρα που μένει
μιά γεύση από έρωτα στεφανωμένη δόξα

είναι όλα τα χαμόγελα που αφήνει
το άγγιγμα στα φύλλα της καρδιάς
θροΐσματα ανέμου σε μια δίνη
που κύκλωσε αγάπη μου και μας

και κάπου στου χαμού τη καταιγίδα
ανάμεσα σε γέλια και φιλιά
πιασμένοι μες του κύκλου τη παγίδα
ο έρωτας τα βέλη του πετά

μας έβαλε αγάπη μου σημάδι
κοίτα πως τέντωσε των αισθημάτων τις χορδές
νιώσε το ρίγος της βολής στο χάδι
πως λεηλάτησε το σώμα τη ψυχή και τις καρδιές

μέτρα ψυχή μου της καρδιάς τα τραύματα
πόσο βαθιά λαβώσαν τις ματιές
από το αίμα στις πληγές πως ξεπηδούν τα θαύματα
και πως χαμογελούν οι αγκαλιές

και πες μου αν η ζωή είν’ ένα θαύμα
μιά χαραυγή ή ένα λιόγερμα στη δύση
αν όλο τούτο των ματιών το σάγμα
δεν το ‘χει κάποια αγάπη οδηγήσει

Δεν υπάρχουν σχόλια: