Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

έτσι τα βράδια σε θυμάμαι


άλλη μια μέρα πέρασε
και ο καημός με κέρασε
σ ένα βαθύ ποτήρι
απ’ τη δική σου γύρη

η νοσταλγία μ’ άφησε
μία υγρή επιθυμία
στα χείλη μου σε κράτησε
σαν θεία κοινωνία

σε πίνω με τη σκέψη μου
βουτώ μες τη καρδιά μου
γέμισα το ποτήρι
που η θύμηση σερβίρει

ωρίμασες στα μάτια μου
σαν το παλιό κρασί
σε κράτησα στα βάθη μου
αγάπη μου υγρή

τώρα που είμαι μακριά σου
τα βράδια τα μοναχικά
πίνω μαζί σου στην υγειά σου
το μούστο σου απ’ τη καρδιά

έτσι τα βράδια σε θυμάμαι
με ξενυχτάς και δεν κοιμάμαι
έχω τα μάτια μου κλειστά
μα είσαι εσύ παντού μπροστά

έρωτας είναι και με πάει
καρδιά καρδιά μου κι αγαπάει
πώς πες μου να αντισταθείς
και πως στα δυό να μην κοπείς

Δεν υπάρχουν σχόλια: