Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

στου καιρού τις ρωγμές


μες το χρόνο το ψεύτη
στου καιρού τις ρωγμές
σε σπασμένο καθρέφτη
κυνηγώ τις σκιές

σε συρτάρια κλεισμένα
του μυαλού φυλακές
έχω μέσα ριγμένα
τις στιγμές απ το χτες

κι είναι κάτι φορές
που η μνήμη μου ανοίγει
ματωμένες πληγές
κι ένας πόνος με πνίγει

με τα μάτια κλειστά
τ' όραμα σου καθάριο
ξεπηδά στα κλεφτά
απ το χτες ως το αύριο

στης ζωής τι ροές
στου πελάγους τη δίνη
στις δικές σου εκβολές
τ όνειρό μου μ αφήνει

Δεν υπάρχουν σχόλια: