Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

χείλια, χαμόγελα, όλα χώρια

κι όλο τραβώ και περπατώ
σε δρόμο δίχως τέρμα
τα βήματα σου ακολουθώ
τυφλός σ’ αυτό το τέλμα

στα όρια σου τα στενά
μες του μυαλού μου τις στοές
η θύμησή σου μου τραβά
τις τεντωμένες μου χορδές

τραγούδι μέσα μου αρχινά
νότες παράφωνες και φάλτσες
από τα μάτια μου περνά
η αγάπη σου με γυρισμένες πλάτες

απόηχος που όλο φθίνει
είδωλο άυλο θαμπό
και μια στο στόμα μου αφήνει
γεύση από έρωτα πικρό

μ' έχει δεμένο η στενοχώρια
πήρε τα σκήπτρα απ’ τη χαρά
χείλια, χαμόγελα, όλα χώρια
μοιάζουν με ρούχα δανεικά

και που να μπω ,που να χωρέσω
σε ποια βραδιά ,σε ποιο καημό
πώς μες στα στήθη μου να πλάσω
το ραγισμένο σου πυλό

Δεν υπάρχουν σχόλια: