Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

θα ‘ρθει όπου να ‘ναι, δεν αργεί


μια καλημέρα σε χαρτί
και κάπου ανάμεσα σε άλλες εκατό
δεχόμενος χιλιάδες επιθέσεις
απ’ της καρδιάς μου το ρυθμό

που προσπαθώντας για να βάλει τάξη
σε απουσία και κενό
κατηγορώ μου έχει συντάξει
με ένα άρρυθμο ρυθμό

σώπα καρδιά μου μη φωνάζεις
κάνε το πόνο σου πηγή
πιάσε το δάκρυ σου που αδειάζεις
πότισε την αγάπη υπομονή

σώπα λοιπόν και μην φωνάζεις
μην τη φοβάσαι τη βροχή
αυτή η καρδιά που σ’ αγκαλιάζει
κρύβει μια αγάπη δυνατή

θυμήσου η μέρα που βραδιάζει
μέσα στης νύχτας τη σιγή
το πέπλο αυτό που σε σκεπάζει
θα το τραβήξει η χαραυγή

θα ξημερώσεις σ’ ένα βλέμμα
πιάσε μολύβι και χαρτί
γράφε για μάτια αγαπημένα
θα ‘ρθει όπου να ‘ναι, δεν αργεί

Δεν υπάρχουν σχόλια: