Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

βγάζουν τα μάτια μου απόψε μια λαχτάρα


βγάζουν τα μάτια μου απόψε μια λαχτάρα
που μου τρυπάει τη καρδιά μου σα καρφί
μα έχει τα χέρια μου δεμένα μια κατάρα
να στέκουνε ανήμπορα κλειστά σε φυλακή

πίσω απ’ τα κάγκελα μετράω αποστάσεις
εκτίοντας της μοίρας μου επίπονες ποινές
το νου μου βάζοντας να κάνει διατάσεις
ρουφώντας δυό ανάσες απ το χτες

στη μνήμη μου σε ένα μικρό επισκεπτήριο
τα βράδια της ατέλειωτης φυγής
μου δίνει η μορφή σου το εισιτήριο
να βγαίνω από τον κόσμο της σιωπής

βγάζουν τα μάτια μου απόψε μια λαχτάρα
πως θα ‘θελαν μου λέν’ να σε αγγίξουν
με χάδια να ξορκίσουνε την άδικη κατάρα
μες σε φιλιά της φυλακής τα κάγκελα να ρίξουν

Δεν υπάρχουν σχόλια: