Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Καλή χρονιά..

KΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ *★ 。*
˛°_██_*.。*./ ♥ \ .˛* .˛。.˛..♥ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ 2011♥
˛. (´• ̮•)*.。*/♫.♫\*˛.* ˛_Π_____ ˛* ˛**★*
.°( . • . ) ˛°./• '♫ ' •\.˛*./______/~\*. ˛*.。˛*
*(...'•'.. ) *˛╬╬╬╬╬˛°.|田田 |門|╬╬╬╬╬

``````````````````````````````````````````````````````
```````````````````````````````````````````````````````
````````````````````````````````````````````````````````
````````````````````````````````````````````````````````

αναίτια..




αχόρταγα όλες τις στιγμές
ο χρόνος τα λεπτά μου ένα ένα
αλύπητα αγόραζε εχτές
το σήμερα δωρίζοντας σε μένα

τα χρόνια που περάσανε θαρρείς
της νιότης τριαντάφυλλα πως είναι
τα πέταλα μαδούσε της ζωής
αδιάκοπα ημέρες μα και μήνες

ακούραστος και σπάταλος χαλούσε
ακόμα και τις νύχτες που κοιμόμουν
κι ημέρα το πρωί χαμογελούσε
στ’ αδιάκοπο ταξίδι αυτό του χρόνου

μα ψάχνοντας να βρω μίαν αιτία
σε τούτο τον αναίτιο χαμό
περνούσαν οι χρονιές μου μία μία
αφήνοντας μια γεύση από καημό

ίσως κι ένα μειδίαμα στα χείλη
για κείνες τις ιδιαίτερες στιγμές
που μέσα απ’ του όλεθρου τη πύλη
αξίζανε σε βάρος δυό ζωές

αναίτια λοιπόν ακολουθώ
με βήματα γοργά κι ας μην το θέλω
του χρόνου τον αδέκαστο χορό
σκορπώντας τις στιγμές για λίγο μέλλον

μα εκείνο που το χρόνο σταματά
στα χείλη μου είναι μόνο το φιλί σου
και τότε η ζωή μου όλη αρχινά
ξανά απ’ την αρχή μες τη μορφή σου

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Μες του μυαλού μου τις αδιάβατες ελπίδες


Μες του μυαλού μου τις αδιάβατες ελπίδες
στήνει η καρδιά μου στο μυαλό μου όλο παγίδες
βάζει το πόθο μου για δόλωμα στη σκέψη
τη λογική να δοκιμάσει αν θα τ’ αντέξει

έχει το πάθος μου μπροστά να με προστάζει
και την ελπίδα όλα τα θέλω μου να τάζει
βήματα κάνει πουθενά απελπισίας
να γεφυρώσει το κενό της συγκυρίας

κι εσύ το δρόμο της φυγής έχεις διαλέξει
έχεις χαθεί δίχως ν’ αφήσεις μία λέξη
μόνο η σκιά να μαρτυράει την οδύνη
πίσω απ’ τη πόρτα που η μορφή σου όλο φθίνει

ακολουθώ τα βήματα μου ένα ένα
μα τ’ αποτέλεσμα που παίρνω είναι κανένα
είναι τα άστρα σ’ ουρανό χωρίς φεγγάρι
γυμνή η νύχτα αγκαλιά δεν θα μας πάρει

παίρνω μια ανάσα στο σοκάκι που διαβαίνω
είναι στενό και όλο κλείνει δεν προφταίνω
να βγω απ’ έξω απ’ του μυαλού μου τα παιχνίδια
μα εκεί ατέρμονα ακροβατώ σ’ αποκαΐδια

θα ‘θελα να ‘μαι στ’ όνειρο σου


θα ‘θελα να ‘μαι στ’ όνειρο σου
όταν τα βράδια θα κοιμάσαι στο πλευρό σου
νύχτα να μπαίνω σα το κλέφτη εκεί κοντά σου
να ξημερώνομαι πρωί στην αγκαλιά σου

όταν τα μάτια σου θ' ανοίγεις θα ξυπνάς
η νύχτα να μιλάει όλο για μας
αγάπες κι έρωτες σε τόπους μακρινούς
να ταξιδεύει τη νυχτιά παντού ο νους

όσα η μέρα μας αρνείται να μας φέρει
να 'ρχεται βράδυ με τ' ονείρου σου τ' αγέρι
μέσα στα μάτια τα κλειστά τα στερημένα
να ξημερώνει η αγάπη μου για σένα

κλείσε τα μάτια η νυχτιά να μου χαρίσει
όσα θα φέρει με το γέρμα της η δύση
και το πρωί που άλλη αυγή θα ξημερώσει
λίγο ο πόθος μου να έχει ημερώσει

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

είναι του έρωτα η σιωπή

είναι του έρωτα η σιωπή
τα αμήχανά μου βράδια
μια πληγή που αιμορραγεί
σε μοναχικά σκοτάδια

φως που πέρασε και κλείνει
χαραμάδες στην αυγή
και βαθιές πληγές αφήνει
μες της μνήμης τη ροή


όλα γύρω ένας τυφώνας
νηνεμία κέντρο εγώ
άναρχος σαν κυκεώνας
το θολό μου το μυαλό

της ζωής μου γεγονότα
τρέχουν έχουνε ρυθμό
άλαλα ηχούν τα λόγια
άπραγος τ' ακολουθώ

φυλακή ή σ' εξορία
δικασμένη η καρδιά
με μια δύσβατη πορεία
μοναχή ασφυκτιά

μοιάζει η στιγμή μ' ανέμη
που ανασύρει απ τα παλιά
κι η καρδιά στο βάθος τρέμει
μια παγώνει ,μια ριγά

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Στο περιβόλι της σιωπής


Κοιτάζω πώς τα μάτια σου
μου χτίζουνε χαμόγελα στα χείλη
και πως η εύγλωττη σιωπή
μιλάει στη καρδιά μου.
Θαρρείς κρατούνε το κλειδί
εκείνο που ταιριάζει
στης ευτυχίας τη πόρτα
και πως η κάθε τους ματιά
διάπλατα την ανοίγει .
Άλαλη ως τότε η χαρά
παίρνει μορφή και λόγο.
Στο περιβόλι της σιωπής
με της καρδιάς το χτύπο
έστησαν τώρα οι δυό χορό
κι εγώ ακολουθώ .


..αχ τα μάτια σου πως ρίχνουν
άγκυρα μες τα δικά μου
σαν βαρκούλες τώρα δείχνουν
στο λιμάνι της καρδιάς μου

πόσα φέρνουν και αφήνουν
όνειρα κρυφά κι ελπίδες
ταξιδιώτες με γυρίζουν
σε νοσταλγικές πατρίδες

μεσοπέλαγα με βγάζουν
στης καρδιάς μου τα ανοιχτά
σε διλλήματα με βάζουν
του ερωτά σου τα πανιά

και ο λογισμός μου τρέχει
την αγάπη να βρει
κει που έχεις πρώτη θέση
στη καρδιά μου , στη ψυχή

αχ τα μάτια σου πως λένε
λόγια ανείπωτης σιωπής
βάζουνε φωτιά και καίνε
μιά καρδιά που αιμορραγεί