Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010

σ' έβαλα μέσα μου και έγινες αλήθεια


επιθυμίες κι όνειρα βάφτισα στ' όνομα σου
στις λίμνες τις γαλήνιες βούτηξα των ματιών
τόσο βαθιά που ένιωθα να κόβεται η ανάσα
ασφυκτιώ, θάνατος του έρωτα ο βυθός
αφέθηκα στο χάος του παραδομένος
να αναδυθώ στη σμιλεμένη διαύγεια του φιλιού
στις κορυφές τις άγριες των χειλιών
εκεί που ύψωσα των θέλω μου το πάθος
ανέμου ζάλη η άνοιξη των σπαρτών
ηχεί παντού ζωή η νότα της αγάπης
όλα τα παίρνει κι όλα τα φέρνει το κύμα της φωνής
παλμός που έγινε του χτύπου της καρδιάς
όπως ορμάει η μέρα το πρωί και απλώνεται
σε λόφους δέντρα και πουλιά
ορίζοντες κ' αιγιαλούς

σ’ έβαλα μέσα μου και έγινες αλήθεια

παρασκευή



το βλέμμα σου στα μάτια μου θερίζει οράματα


που έσπειρε ο έρωτας στη καρδιά μου


πρωτόφαντο φανέρωμα στην όραση της συνήθειας η μορφή σου


παράξενο κι αλόκοτο το θαύμα


στη νυσταγμένη αίσθηση ξύπνημα τ' άγγιγμα σου


η αμετρία του οίστρου στο φιλί σου


θανάτωσε το έμβρυο της έλλογης μετριότητας


στον κίβδηλο καιρό μου


με πύρινα φτερά σηκώθηκα


και πρώτη φορά σ' άγαπησα