Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

με του φεγγαριού τις ρότες


ίσως να ρθουνε και μέρες
στη ζωή μας φωτεινές
ίσως οι δικές μας ώρες
γίνουν πάλι γελαστές

της ζωής οι ανηφόρες
που μας γέλασαν εχτές
ίσως γίνουν κατηφόρες

ίσως του χαμού οι μπόρες
της βροχής μας οι ρωγμές
να αλλάξουν τις ροές

του χαμόγελου το χάδι
στου φιλιού σου το σημάδι
άφησε φωνές βουβές

των δαχτύλων σου οι άκρες
στης ψυχής μου την αφή
κέντησε χρυσή σιωπή

ίσως είμαστε κανάλι
που περνάει η ζωή
ίσως να ιδωθούμε πάλι
σε μιά θάλασσα ανοιχτή

ίσως του άνεμου η ώρα
που σε πήρε μακριά
να σε φέρει πίσω τώρα
που η καρδιά μου σε ζητά

στης αγάπης σου τη ζάλη
να χωθώ την αγκαλιά
και της μοναξιάς την πάλη
να κερδίσω με φιλιά
ίσως να γυρίσεις πάλι
μα ίσως μείνεις μακριά

των ματιών μου οι ουρανοί
ρίχνουν κόκκινη βροχή
στάζει η αγάπη αίμα
απ του χωρισμού το βλέμμα

μα στα πέλαγα του νου μου
η μορφή σου αρμενίζει
τα λιμάνια του μυαλού μου
έρχεται και φυλακίζει

ίσως τώρα ,ίσως πάλι
με του φεγγαριού τις ρότες
γίνουν όλα παραζάλη