Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

κοινή η μοίρα μας ,μας ταξιδεύει



Για σένα αγαπημένη ,που στέκεις δίπλα μου και συντροφεύεις τη ζωή μου

το πιο όμορφο ταξίδι μου, είσαι εσύ
η πιο ωραία της ζωής μου διαδρομή
λιτό κι απέριττο στολίδι στα όνειρά μου
ζωγράφισες μ’ αγάπη τη καρδιά μου

είσαι του έρωτα η καταιγίδα
εσύ ο δείκτης μου και η πυξίδα
είσαι του ανέμου μου ούρια πνοή
εσύ η δύση μου κι η χαραυγή

πίνω τα μάτια σου σε ένα ποτήρι
μεθώ καρδούλα μου για το δικό σου το χατίρι
παίρνω ανάσες στα δυό σου χείλια
με ταξιδεύουνε χιλιάδες μίλια

πανιά ανοίγω και σε γυρεύω
τρελός σε πέλαγα να σε λατρεύω
βουτώ σε θάλασσες και σε κοράλλια
στης αγκαλιάς σου τα ακρογιάλια

μετρώ τις μέρες μου που είμαι μαζί σου
σαν το πρωτόπλαστο του παραδείσου
είμαι ο Γιάννης σου κι εσύ η ;;;;η
κοινή η μοίρα μας μας ταξιδεύει

κλείνω τα χέρια μου και σ αγκαλιάζω
στον έρωτα σου γλυκά βραδιάζω
μέσα στα χάδια σου και στα φιλιά σου
γίνομαι αγάπη μου ο βασιλιάς σου

είναι ο έρωτας του απείρου δίνη
που με τυλίγει στα δυό σου χείλη
μέσα στα χάδια μου και τα φιλιά μου
γίνεσαι αγάπη μου βασίλισσά μου

το σ αγαπώ σου γλυκιά του η χάρη
μεσ' τη καρδιά μου ασημί φεγγάρι
με τα μαλλιά σου μακριές αχτίδες
πλέκει το φως σου χρυσές ελπίδες

μιλάει η φωνή σου και ρίχνει δίχτυ
των αισθημάτων μου γίνεται αγκίστρι
με τα λυτά μαλλιά σου, σαν οπτασία, μέσα στ' αγέρι
φεύγει ο χειμώνας, φέρνεις την άνοιξη,το καλοκαίρι

μες στην καρδιά μου εσύ αναβλύζεις
σπάνιο λουλούδι με πλημμυρίζεις
έχουν τα λόγια μου το άρωμα σου
μύρο στο στόμα μου το άνθισμά σου

ποίημα η μορφή σου αγρός με στάχυα
να σε θερίζω απ της ψυχής μου τα ηλιοστάσια
της ομορφιάς σου ,είναι η ψυχή σου, χρυσό δοξάρι
κεντάει με ήλιο, της ευτυχίας μου, το συναξάρι

είναι η ζωή μου ονείρου οδύσσεια
είσαι η Ιθάκη μου, πεδία Ηλύσια
το πιο όμορφο ταξίδι μου, είσαι εσύ
η πιο μοιραία της ζωής μου διαδρομή