Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

με όλα σου εγώ μεθώ


το σήμερα το αύριο το χτές
δεν με τρομάζει
με όλα σου εγώ μεθώ
και απ το φως κι απ το σκοτάδι
και αν αγάπες πέρασαν πολλές
έσκισα τις σελίδες τις παλιές
έλα και γράψε νέες
έλα και γράψε ότι θες
σκίσε ότι πιά δεν σου ταιριάζει

μία βουρκώνεις και πονάς
σε μαστιγώνουνε τα λάθη
μα διάπλατα χαμογελάς
σαν σε χαϊδεύει η αγάπη

και αν ματώνει η καρδιά
και δάκρυα στάζει
ήρθε η ώρα να της πεις
πάψε καρδιά μου να πονάς
για μιαν αγάπη πλάνη
ξεκίνα πάλι να γελάς
με μιάν αγάπη άλλη

την άλλη με θυμό μιλάς
όταν σε ζώσουνε τα μίση
μα πάλι δυνατά χτυπάς
η συγ-χώρεση τη πόρτα σαν χτυπήσει

δεν είμαι εγώ , δεν είσαι εσύ
είναι η καρδιά που σου φωνάζει
στον χρόνο που σου στοίχισε
στο μοίρασμα που στοίχειωσε
ψάχνοντας στα χαλάσματα
στη σκόνη του για θαύματα
για κείνο το αν , το ίσως , το μπορεί
για όλα τα γιατί
κι όμως υπάρχει αύριο
γέλα καρδούλα μου
κάνε κουράγιο

άσπρη σελίδα η καρδιά
με φως λευκό απ’ της ψυχής τα βάθη
γέλιο και πόνο κουβαλά
τ’ ανθρώπου όλα του νου τα πάθη