Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

ήξεις αφήξεις

σκόρπια τα λόγια κι ασαφή
δίχως ντροπή ,χωρίς καμία συνοχή
άδειες οι λέξεις και κενές
σκόρπιες ακάλυπτες επιταγές

χωρίς αντίκρισμα κατηγορίες
εγείρουν στο μυαλό σου ερινύες
χρησμοί , ήξεις αφήξεις
πορίσματα μα δίχως αποδείξεις

κι ένα ατέλειωτο κατηγορώ
για όλα τα χαμένα σ’ αγαπώ

ήσουν για μένα αγάπη θεία
σε λάτρεψα σαν Παναγία

μα ήταν τα λάθη σου πολλά
είχε η αγάπη σου κενά
χίλια να πάρει κι ένα να δώσει
τζάμπα και δίχως να πληρώσει

ήσουν του έρωτα ο προδότης
και το φιλί σου καταδότης
Ιούδας στη Γεσθημανή
Χριστός εγώ κι εσύ καρφί

έγινε η αγάπη εγωισμός
σταυρός ο έρωτας και χωρισμός
κι όσα η καρδιά και να χωρέσει
ποια λογική θα συγχωρέσει

σκόρπια τα λόγια κι ασαφή
ένας σταυρός δίχως ντροπή
λόγχη μπηγμένη στα πλευρά
χολή και ξύδι στη καρδιά

στέμμα μου ήσουν στο κεφάλι
σαν ένα αγκάθινο στεφάνι
αίμα της μνήμης οι σταγόνες
του Γολγοθά μου οι αγώνες

μα στέκω εδώ χωρίς εσένα
είσαι σκιά απ’ τα περασμένα
βγήκα απ’ του Άδη τα σκοτάδια
και γίναν φωτεινά τα βράδια