Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

με τα μακριά σου κόκκινα μαλλιά

ήρθες εχτές ,την ώρα που καθόμουνα
στου κρεβατιού την άκρη
την ώρα που σκεφτόμουνα
τι έφερε και μου ‘δωσε
της νιότης σου η αγάπη

με τα μακριά σου κόκκινα μαλλιά
μοιάζεις νεράιδα και μικρή θεά
στέκεις αμίλητη στου κρεβατιού την άκρη
μα η σιωπή στα μάτια σου
γλυκά χαϊδεύει επάνω μου, τα λόγια της αγάπης

όσα τα ανείπωτα ,το στόμα σου δεν είπε
πάνω μου εζωγράφισαν
τα χείλη σου τις νύχτες
όσα στο φως της μέρας μου, τα μύρια δεν είδα
σε μένανε τα έφερε, μιάς αγκαλιάς σου η καταιγίδα

Χίλιες φορές να σ’ αγαπώ
χίλιες στιγμές να σκέφτομαι
μακριά σου πως πεθαίνω
όσες και αν εδιάλεγα ,εσένανε θα διάλεγα
δίπλα σου να ανασαίνω