Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

ζω..μα και χώρια σου δε ζω

*
*
θέλω η αγάπη μας να γίνει
αέρας και αναπνοή
ζωή στο σώμα μας να δίνει
να ‘ναι ανάσα στο φιλί

να σε κοιτάζω και να κλείνει
στα μάτια σου όλη μου η ζωή
στο πρόσωπό μου να αφήνει
το χάδι σου μίαν ευχή

ποτέ μην ξημερώσει εκείνη
που δεν θα είμαστε μαζί
η μέρα που δεν θα μας ντύνει
με έρωτα η χαραυγή

θέλω να δω που θα χωρέσει
τέτοια αγάπη να κρυφτεί
ποιος ουρανός θα το αντέξει
κάτω απ’ το φως της να μην ζει

ποια νύχτα τη δική σου χάρη
ποιο άστρο εκεί στον ουρανό
για σύντροφο δεν θα σε πάρει
φεγγάρι μου παντοτινό

θέλω χαμόγελα και τρέλα
θέλω αγκαλιές και σ’ αγαπώ
πίσω σου άστα όλα κι έλα
ζω.. μα και χώρια σου δε ζω
*
*

μιά οπτασία μυστική


ξημέρωσα στα μάτια σου
να ψάχνω στη σιωπή τους
ο έρωτας πως χώρεσε
νύχτα στα σκαλοπάτια σου
να κοιμηθεί μαζί τους

στον ουρανό δυό άγγελοι
με πήρανε και ‘μενα
του πάθους σου οι αρχάγγελοι
με τα φτερά ανοιγμένα

κι όσο κι αν ήμουν χαμηλά
στα όνειρα ερχόσουνα
κρυφά σε συναντούσα
σα τώρα που πετώ ψηλά
αγάπη μου σε κρατούσα

μες της καρδιάς τα ενδότερα
μια οπτασία μυστική
φοβόμουν τα χειρότερα
σαν δεν θα σ’ έβρισκα εκεί

μα η καρδιά μου γνώριζε
πως μέσα κατοικούσες
πως ήσουνα αληθινή
έτσι το νου μου αγνόησε
και σ’ έψαχνε, μέχρι να βρει που ζούσες