Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

στους λιποτάχτες...


Σάιλεντ

-Τους συναντάμε παντού . Άλλοι κρυφά άλλοι φανερά αδύναμοι να σταθούν επάξια μπρος στην ευθύνη , στο χρέος , στο σκοτάδι , στη δύναμη , στο φως . Τι κι αν η δόξα φαίνεται αρχικά εύκολη υπόθεση ,λαμπρή ένδοξη νίκη της επιθυμίας , κυρίαρχος του πολέμου της καρδιάς . Η ψυχούλα λίγο πριν το αποκορύφωμα σωπαίνει . Παγώνει .Τα βήματα γίνονται ολοένα και πιο διστακτικά . Αμφιβολία , συνειδητή επιλογή ή ενθουσιώδης παρόρμηση η προσπάθεια υλοποίησης μιας επιθυμίας , ενός στόχου ; Αδιέξοδο , πανικός . Φυγή . Από το παραμύθι . Από τη μάχη . Φυγή απ’ όσα φαίνονταν τόσο αληθινά , δυνατά , μοναδικά . Η απόκτηση ηρεμίας , άπιαστη . Κι η κτίση του σαθρού οικοδομήματος οδηγείται στην κατάρρευση . Λίγο πριν το τέλος , κάποιος φεύγει από το όνειρο .

Είναι γύρω μας , είναι παντού . Τους αναγνωρίζετε ; Μήπως σε κάποια στιγμή του βίου σας τους αναγνωρίσατε ; Μήπως τους αναγνωρίζετε …μέσα σας ;

Λιποτάχτες , άλλοι προς τη φυγή και άλλοι απ’ τη φυγή ..



Ιωάννης

-κάποιοι θελήσανε να γίνουν αναμνήσεις
εικόνες όμορφες στο ημίφως μίας δύσης
βάλαν το πέπλο τους το αμφίσημο στους ώμους
κι ύστερα τράβηξαν για πλανεμένους δρόμους

γυρίζουν άθελα στο τόπο του εγκλήματος
τάχα πως πόνεσαν την μαχαιριά του θύματος
ξυπνούν μεσάνυχτα μες το μυαλό κάτι φαντάσματα
ψάχνοντας όνειρα μέσα σε θραύσματα

μ’ ένα χαμόγελο σαν το ομόλογο
που αυτομόλησε από τον πρόλογο
πηγαίνουν και έρχονται πίσω στο χρόνο
δίνοντας άλλοθι στη προδοσία μόνο

δε αντιλήφθηκαν στ’ άδειο τους βλέμμα
πως πιστοποίησαν κάθε τους ψέμα
και πως το γύρισμα στα περασμένα
είναι η σφραγίδα τους στα πεπραγμένα

κάποιοι κινήσανε να δώσουν αναμνήσεις
εικόνες ομορφιάς ,λουσμένες στο φως συγκινήσεις
τη δύναμη της αλήθειας σ' ένα φιλί τους
σταθερά με εγγύηση τη ψυχή τους

γίναν ποιήματα από σκιρτήματα
λέξεις που πλέξανε τις αντιθέσεις
αντιξοότητες και παρενθέσεις
μες της καρδιάς τους τ’ άδολα βήματα …