Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

απαγορεύεται να κλαις


απαγορεύεται σου λέω
απαγορεύεται να κλαις
πιάνω τις πίκρες και τις καίω
μέσ’ σε φιλιά και αγκαλιές

κοίτα τα μάτια μου τι λένε
το σ αγαπώ λένε και κλαίνε
θα είμαι εγώ η δύναμη σου
θα ‘μαι ανάσα στη στιγμή σου

δώσ’ μου το χέρι και θυμήσου
θα ‘μαι αγάπη μου μαζί σου
γείρε στον ώμο μου κι αφήσου
στην αγκαλιά μου αποκοιμήσου

έλα μια βόλτα στη καρδιά μου
στρέψε τη ρότα σου κοντά μου
μοιάζουν μαζί σου οι τρικυμίες
κύμα σε άδειες παραλίες

κι όσο το βλέμμα θα θεριεύει
στης αγκαλιάς μου το λιμάνι
η αγάπη θα το κυριεύει
κι όλη τη θλίψη του θα χάνει …

μου λείπεις...

κι αν μου το λες το σ’ αγαπώ
και μου το δείχνεις
ψάχνω που είσαι να σε βρω
τώρα που λείπεις

μέσα σε έναστρο ουρανό
μοιάζει το βλέμμα μου φτωχό
ψάχνω αγάπη να σε βρω
μα ειν’ το όνειρο θαμπό

μοιάζει με στάλες της βροχής
που αιμορράγησαν νωρίς
γίναν το αίμα της πληγής
και ξεχυθήκανε στη γης

έτσι μετράω τι βολές
με τις δικές σου αντοχές
παίρνω ανάσα απ’ το χτες
για να αντέχω τις στιγμές

να μου το λες το σ' αγαπώ
να μου το δείχνεις
γιατί είσαι της αυγής μου φως
κι όλο μου λείπεις