Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

μέσα σε μία αγκαλιά

μέσα σε μία αγκαλιά
πόσα να κρύψεις μυστικά
και πόσα να σου μαρτυρήσει
πίσω απ’ τα χέρια μια καρδιά
που ‘μαθε να κρατά σφιχτά
όσα ‘χει αγαπήσει

βράδυ Σαββάτου μου χτυπά
στα νυσταγμένα μάτια
μια αγωνία μου τη πόρτα
ξάγρυπνα χέρια μοναχά
και μια καρδιά κομμάτια
ψάχνει για νάβρει ρότα

μέσα σε μία αγκαλιά
τα όνειρα μου τα πολλά
που μάτωσε ο χρόνος
πέτρωσε πόνος η λαλιά
πάγος τα χέρια μου βαριά
κι άρρυθμος της καρδιάς ο τόνος

να κοιμηθούμε αγκαλιά
να σου φιλάω τα μαλλιά
να γίνουν όλα όπως πρώτα
να σε κοιμίζω με φιλιά
να είν’ τα φώτα όλα σβηστά
να ανοίξουμε του έρωτα τη πόρτα

μέσα σε μία αγκαλιά
πόσα να κρύψεις μυστικά
και πόσα να σου μαρτυρήσει
το βλέμμα μου που ξενυχτά
σ’ όσα η καρδιά μου λαχταρά
και δάκρυα το ‘χουν πλημμυρίσει

όταν μιλάς ..


όταν μιλάς …
ακούω τη γη που ανασαίνει
νιώθω το ψίθυρο του κόσμου
στη σιγαλιά που με σωπαίνει

όπου κι αν είσαι ερωτά μου
από το νου μου δεν ξεφεύγεις
πάντα σε βρίσκει η καρδιά μου
στ’ όνειρο που με φυγαδεύεις

το χτύπο σου φοράω ρούχο
γύρω σου τρέχει ο λογισμός μου
σ’ ακολουθώ ως τις πηγές σου
εκεί που σταματά ο χρόνος
και στέκει αιώνια η ψυχή σου

βουτώ μελάνι από το νου μου
να γράφω λέξεις σου για μας
μες τις σελίδες του μυαλού μου
πλέκοντας θέσεις μιας καρδιάς

κι όπως σε βλέπω που διαβαίνεις
σε ανατολή έως το γέρμα
νιώθω πως κύκλο μου υφαίνεις
αγάπης που δεν έχει τέρμα