Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

άσε λίγο την αφή σου


στον καθρέφτη των ματιών σου
ψάχνω για να δω εικόνες
να διαβάσω το όνειρό σου
στης καρδιάς σου τους κανόνες

πόσο τα χουνε πονέσει
δάκρυα κόκκινα σαν αίμα
πόσα έχουνε χωρέσει
κρίματα άδικο και ψέμα

είναι που σε νιώθω βλέπεις
και με βλέφαρα κλειστά
είναι που διαβάζω λέξεις
μες σε όνειρα λευκά

κάτω απ τον ίδιο ήλιο
της καρδιάς μου τις αχτίδες
πόσα θέλω να σου στείλω
χάδια στων ματιών τις πύλες

δες τα χέρια μου τι λένε
νιώσε τα ακροδάχτυλα μου
πως σ αγγίζουνε και καίνε
απ τη φλόγα της καρδιάς μου

γείρε μέσα τους κι αφήσου
στου ονείρου μου τη δίνη
άσε λίγο την αφή σου
στης αγάπης μου τη κλίνη

δες, μαλάκωσε το βλέμμα
και χαθήκαν οι σκιές
στου ορίζοντα το τέρμα
γίναν άτονες γραμμές

μιά αγάπη ανατέλλει
μιά γλυκιά αναπνοή
στης καρδιάς μου τη κυψέλη
η βασίλισσα είσαι εσύ