Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

βόρεια με τη πλάτη στο βαρδάρη


είδα μες τα μάτια σου
όλα τα γινάτια σου
πήρα από τα χάδια σου
τ άστρα μες τα βράδια σου

κι ύστερα σεργιάνισα
σε μιά νύχτα μάγισσα
έγειρα σου μίλησα
και σε πρωτοφίλησα

πέρασες τα χέρια σου
κι αγκαλιές με κέρασες
κι ύστερα στα μάτια σου
τη ζωή μου στέριωσες

έβρεχε από πάνω ο θεός
μπόρα ξαφνική και αρχινούσε
ήταν ο δικός μας χαλασμός
στάλες η αγάπη και κυλούσε

μοιάζουμε μου έλεγες πολύ
άκουγα τον ήχο που ριγούσε
έσταζε απ το μέτωπο η βροχή
κι έκαιγαν τα χείλη που ακουμπούσε

χτίσαμε το πρώτο μας σκαλί
βάλαμε στον έρωτα λιθάρι
σφράγισε η αγάπη μια ζωή
βόρεια με τη πλάτη στο βαρδάρη

στην αγκαλιά σου κι ας χαθώ

στην αγκαλιά σου κι ας χαθώ
θέλω να ξαποστάσω
εκεί να ξαναγεννηθώ
τα μέσα μου δεσμά να σπάσω

κείνου του χρόνου τις πληγές
που μ άφησε ρυτίδες
να κλείσουνε σε αγκαλιές
όπως τα χέρια σου ελπίδες

κουράστηκα να τρέχω
να ψάχνω και να κυνηγώ
να χάνω και ν αντέχω
δυό μάτια για να αγαπώ

είναι βαριές οι μολυβιές
του χρόνου και πονάνε
τις λύπες μου και τις χαρές
στα ίχνη που τραβάνε

στην αγκαλιά σου μάτια μου
σβήνει η αγωνία
και στα φιλιά σου ανάσα μου
κοπάζει η τρικυμία

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

σκορπίζουν στο δρόμο , το φόβο το τρόμο


σ αγαπώ στο κενό
σαν μιά σκόρπια ηχώ
λέξεις που υφαίνουν
και πίσω δεν φέρνουν
της ζωής το νερό

σαν τρύπια δισάκια
σε άδεια σοκάκια
σκορπίζουν στο δρόμο
τον φόβο τον τρόμο
και σέρνονται

φωνές δίχως τρένο
με βήμα θλιμμένο
μετρούν το κενό
σε άδειο σταθμό
το στόμα δεμένο

αγάπες θεριά
πληγές στη καρδιά
που στάζουνε αίμα
απ το δόλιο το ψέμα
με μιά μαχαιριά

κορμιά και ψυχές
σαν μαύρες σκιές
στη νύχτα κρυμμένες
με ράχες σκυμμένες
ξενυχτούν τις βραδιές

και όλα μιά μπόρα
σε μιά κατηφόρα
το όνειρο ζώνουν
βολές που σκοτώνουν
το αύριο τώρα