Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

μωβ τριαντάφυλλο

μωβ τριαντάφυλλο φιλώ
ποτίζοντάς το δάκρυ
μονάχος μου να του μιλώ
μονάχος για αγάπη

το ‘χες χαρίσει κάποτε
μαζί με τη καρδιά σου
μου είχες πει τότε ποτέ
δεν θα ‘μαι μακριά σου

τώρα μονάχος το κρατώ
μονάχος συλλογιέμαι
στο στόμα σου το σ’ αγαπώ
που χάθηκε ρωτιέμαι

ερίζωσαν οι στεναγμοί
από το μέτωπό μου
από τα μάτια μου οι λυγμοί
στ' άρωμα τ’ όνειρό μου

κι αντί αυτό να μαραθεί
η λησμονιά να σβήσει
μέσα απ' χέρια μου ανθεί
ψυχή το ‘χει ποτίσει

κόκκινο παίρνει της καρδιάς
χρώμα όπως το αίμα
στη σκέψη μου όταν περνάς
κάλπικη σα το ψέμα

γίνεται όλο μια πληγή
ψυχή καρδιά μου σώμα
αιμορραγεί στάζει στη γη
κόκκινο απλώνει χρώμα

κι όπως στα χέρια το κρατώ
αγκαθωτά όνειρά μου
τρυπούν τη σάρκα μου ξυπνώ
σκορπούνε τη χαρά μου

μωβ τριαντάφυλλο φιλώ
μιλώντας του για αγάπη
ποτίζοντάς το με λυγμό
ποτίζοντάς το δάκρυ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

πολυ πολυ ωραιο!!!!!!!!!!!!!!