Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

είδωλα γκρι


κρατάς τη δύση μου στα χέρια σου και φεύγεις
πάνω μου αφήνοντας το δρόμο μιας φοβέρας
σβήνει η σκιά σου καθώς πας ,με παγιδεύεις
στο ηλιοβασίλεμα τελειώματα μιας μέρας

παίρνει η σκέψη μου μια αντίστροφη πορεία
πίσω μαζεύοντας του χρόνου το κουβάρι
μα τη ροή στο χρονικό της απουσίας
μου τη φωτίζει με μια αχτίδα το φεγγάρι

είδωλα γκρι μνήμες με φόντο τη καρδιά μου
σ’ ένα τοπίο που η μορφή σου τώρα λείπει
φτιάχνουν εικόνες τεθλασμένες τα όνειρά μου
μέσα σε κάδρο τυλιγμένα με μια θλίψη

βήματα κάνω μ’ οδηγούν οι ψίθυροί σου
σαν τις σειρήνες που ξυπνάει το πέρασμά σου
κι εγώ δεμένος σε μια ανάγκη εκεί μαζί σου
φυλακισμένος κυνηγώ το άγγιγμά σου

δρόμοι σοκάκια και πολύβουες πλατείες
ήχους αφήνουν που η σιωπή σου διαπερνά
μοιάζοντας μέσα μου χαμένες πολιτείες
σε μια καρδιά που η μορφή σου κυβερνά

Δεν υπάρχουν σχόλια: