Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

δυό ζωές


Σ’ αυτή τη πόλη
που με γέννησε
στους δρόμους
που μεγάλωσα γυρνάω
τα όνειρα αυτά
που φιλοξένησε
σε κάθε της γωνιά
τώρα σκορπάω

σαν τους διαβάτες
μες το πλήθος που σκορπίζονται
τραβώντας ο καθείς
στο προορισμό του
τραβήξανε τους δρόμους
που λιμπίζονταν
χαθήκανε στης λήθης
το χορό τους

αφήσαν τον ορίζοντα
και δύσανε
ψηλά
στις κορυφές του Ταϋγέτου
σε χρώμα χρυσοκόκκινο
καήκανε
θυσία στο βωμό
του ανυπερβλήτου

κι όλα τα δάκρυα
που κυλήσαν απ τα μάτια
χιόνια λευκά
απ της ψυχής μου τις κορφές
όλης της νιότης μου
τις πίκρες τα φαρμάκια
όλα τα όνειρα
που άφησα στο χτες
τα διαλυμένα μου
της μοίρας τα κομμάτια
τις πονεμένες μου
τις άκλητες πληγές
πήραν τα χείλια σου
μια νύχτα κάτω απ τ άστρα
και μου χαρίσαν
τα φιλιά σου δυό ζωές...

Δεν υπάρχουν σχόλια: