Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

στο θαλερό των οριζόντων σου το νάμα

στων λαβυρίνθων τις στοές , τα μονοπάτια
ψάχνοντας νά‘βρω τις ακτές γαλάζιων νήσων
στις διαδρομές των αρωμάτων και στ’ αγκάθια
μέσα στο χρώμα των χαμένων παραδείσων

στις ιαχές και στους πολέμους των σωμάτων
και στην ηχώ στ’ αποκορύφωμα της δύσης
στ’ αποτυπώματα απ’ τα ίχνη των θαυμάτων
σ’ ακολουθώ… και πριν ακόμα να μιλήσεις

πριν κι απ’ όνειρο στο τέλειωμα της μέρας
πίσω απ’ τη λήθη που χωρίζει απ’ την αλήθεια
στρέφω το βλέμμα στης αμάλθειας το κέρας
έξω στο φως, στου ουρανού σου την εμβρίθεια

στο θαλερό των οριζόντων σου το νάμα
και τη πηγή των ανεκπλήρωτων μου πόθων
θα ξεδιψώ απ’ της αγάπης σου το στάγμα
των φαντασμάτων μου το όνειρο το νόθο

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

κι όπου χάνομαι σε βρίσκω

κι όταν της ράμπας σου τα φώτα χαμηλώσουν
σβήσει η σκιά σου στον απέναντι τον τοίχο
πέσει η αυλαία κι είσαι μονάχα ο εαυτός σου
τραγούδι φτιάξε με της γύμνιας σου τον ήχο

ύστερα στάσου εμπρός τον ύστατο εξώστη
έτσι γυμνός και αφουγκράσου την ηχώ σου
για μια τιμή στέκεις εκεί κι αν θέλεις σώστη.
ή πέσε μέσα στο απύθμενο κενό σου

δεν έχει δρόμο η ζωή κι αν ξαποστάσεις
μία στιγμή λίγο αν χάσεις τον ειρμό σου
κάπου ανάμεσα σε σένα και τις στάσεις
θα ‘χει χαθεί μιά και για πάντα ο εαυτός σου



κι όπου χάνομαι σε βρίσκω
πάντα εκεί να περιμένεις
πριν τα μάτια μου ν’ ανοίξω
με κοιτάς βαριανασαίνεις

πες μου πώς τα καταφέρνεις;

μια συνείδηση είσαι ζώσα
όπου εγώ και αν πεθαίνω
μες τα λάθη μου τα τόσα
λες… –εγώ θα σ’ ανασταίνω

βάζεις στο χαμό μου φρένο .

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

"Σαν ένα τίποτα ,ξεχάστηκε το χθες"...


"Σαν ένα τίποτα ,ξεχάστηκε το χθες"...
μα στις καρδιές μας μένει πάντα αυτό το κ ά τ ι..
να μας θυμίζει περασμένες διαδρομές...
άλλοτε γέλιο και χαρά, άλλοτε δάκρυ ...

σβήνουν στη λήθη όλες οι όμορφες στιγμές
γκρίζες σκιές μες της ζωής το μονοπάτι
αγάπες, έρωτες, ολόκληρες ζωές
φαντάζουν τώρα μια φτηνή οφθαλμαπάτη

"σαν ένα τίποτα, ξεχάστηκε το χθες"
κάπου ριγμένο μες του χρόνου το συρτάρι
λίγο οξυγόνο , δύο τρείς αναπνοές
απ τις πολλές που η ζωή ,μας έχει πάρει

πιάσε το χέρι μου και κράτα το αν θες
λίγο του χρόνου να απαλύνουν οι ρυτίδες
πριν οι ζωές μας γίνουν άψυχες σκιές
σ’ έναν ορίζοντα ασπρόμαυρες σελίδες

μέσ’ απ’ το τίποτα γεννιούνται οι ζωές
κι από το τίποτα ξεσπούν οι καταιγίδες
έχουν οι έρωτες κι αυτοί ανατροπές
μα σ΄ αγαπώ κι αυτό το κ ά τ ι έχει ελπίδες

κάπου ξεχάστηκε απόψε ο θεός




κάπου ξεχάστηκε απόψε ο θεός
κι αυτή η νύχτα δεν ξημέρωσε για μένα
γίναν τα μάτια σου στα μάτια μου ουρανός
και το κορμί σου τα φεγγάρια τα χαμένα

δεν ξημερώνει πια στου κόσμου τις αυλές
όλο τον ήλιο έχει πάρει το φιλί σου
κι όπου αγγίζει του κορμιού μου τις κορφές
με αγκαλιάζει όπως η ανάσα τη ζωή σου

κοίτα πως μπλέκονται τη νύχτα οι σκιές
όταν ο έρωτας τα βράδια ξαγρυπνάει
δεν ξεχωρίζουν στο σκοτάδι οι ζωές
ούτε οι χτύποι της καρδιάς που αγαπάει

κάπου ξεχάστηκε απόψε ο θεός
κι εμείς δεμένοι με μια άρρηκτη αλήθεια
σε μια αγκαλιά να αναρωτιόμαστε το πώς
αλλάξαν έστι οι ζωές μας σε μια νύχτα


.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Θα 'μαι δω. Μαζί σου.


Αυτή είσαι εσύ.



Ποια είσαι εσύ
που έτσι απλά
έχεις εισβάλει στη ζωή μου
ένα πρωί
με μια ματιά
και αγκαλιάζεις τη ψυχή μου

ποια είσαι εσύ
που στα κλεφτά
ψίθυρος γίνεσαι στ’ αυτί μου
σε μια στιγμή
φως και σκιά
ίχνος μου δίπλα μου μαζί μου

ποια είσαι εσύ
που μου γελάς
κι αλλάζει νόημα ο κόσμος
με μια φωνή
σα μου μιλάς
κι όμορφος γίνεται ο δρόμος

ποια είσαι εσύ
που περπατάς
μες τα σοκάκια της καρδιάς μου
με ένα φιλί
έρχεσαι σπας
την ησυχία της μοναξιάς μου

είσαι αυτή
που σε κοιτώ
και γίνεσαι όλη η ζωή μου
είσαι αυτή
που αγαπώ.
Αυτή είσαι εσύ.

Σαν ερινύα μου ανήκεις


Ακούω στη νύχτα στη σιωπή
Βήματα έξω απ’ τα όνειρά μου
Νύχτα σαν θάνατος αργή
Νιώθοντας ρίγη στη καρδιά μου

Κάπου κρυμμένη είσαι ‘κεί
Μέσα στη νύχτα στο φεγγάρι
Πίσω απ΄ τα στήθη αναπνοή
Τρέχεις υγρή στο μαξιλάρι

Φιλί αγρύπνιας μες στα μάτια
Νύχτα ξυπνάς μια εικόνα
Κλέβεις τα βράδια μου τα άδεια
Κάνοντας μια στιγμή αιώνα

Που να σε κρύψω, δε μπορώ
Σαν ερινύα μου ανήκεις
Θύτης και θύμα σου εγώ
Κι εσύ ποινή αυτής της δίκης

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

μές στις θάλασσες του κόσμου


μές στις θάλασσες του κόσμου
βολοδέρνουν οι ζωές μας
λίγη αγάπη έλα και δώσ’ μου
λιγοστέψαν οι στεριές μας

άγρια θεριά οι ανθρώποι
χέρι να πιαστείς δε φτάνεις
μεθυσμένοι καιροσκόποι
πούθε μέρος ν’ ανασάνεις

μές στις θάλασσες του κόσμου
μια ματιά σου μόνο φτάνει
έλα αγάπη μου , έλα δώσ’ μου
μια αγκαλιά να με ζεστάνει

ψάχνουν οι ζωές μας φως μου
κάποιο αλαργινό λιμάνι
τ’ όνειρό σου , τ’ όνειρό μου
κι όπου θέλει ας μας βγάλει ..

η λέξη σ'αγαπώ.....✿ڿڰۣ—♡



ευχαριστώ τη ροουζ για το όμορφο βίντεο που έφτιαξε για τους στίχους μου ॥