Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Σαν ερινύα μου ανήκεις


Ακούω στη νύχτα στη σιωπή
Βήματα έξω απ’ τα όνειρά μου
Νύχτα σαν θάνατος αργή
Νιώθοντας ρίγη στη καρδιά μου

Κάπου κρυμμένη είσαι ‘κεί
Μέσα στη νύχτα στο φεγγάρι
Πίσω απ΄ τα στήθη αναπνοή
Τρέχεις υγρή στο μαξιλάρι

Φιλί αγρύπνιας μες στα μάτια
Νύχτα ξυπνάς μια εικόνα
Κλέβεις τα βράδια μου τα άδεια
Κάνοντας μια στιγμή αιώνα

Που να σε κρύψω, δε μπορώ
Σαν ερινύα μου ανήκεις
Θύτης και θύμα σου εγώ
Κι εσύ ποινή αυτής της δίκης

Δεν υπάρχουν σχόλια: