Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

"Σαν ένα τίποτα ,ξεχάστηκε το χθες"...


"Σαν ένα τίποτα ,ξεχάστηκε το χθες"...
μα στις καρδιές μας μένει πάντα αυτό το κ ά τ ι..
να μας θυμίζει περασμένες διαδρομές...
άλλοτε γέλιο και χαρά, άλλοτε δάκρυ ...

σβήνουν στη λήθη όλες οι όμορφες στιγμές
γκρίζες σκιές μες της ζωής το μονοπάτι
αγάπες, έρωτες, ολόκληρες ζωές
φαντάζουν τώρα μια φτηνή οφθαλμαπάτη

"σαν ένα τίποτα, ξεχάστηκε το χθες"
κάπου ριγμένο μες του χρόνου το συρτάρι
λίγο οξυγόνο , δύο τρείς αναπνοές
απ τις πολλές που η ζωή ,μας έχει πάρει

πιάσε το χέρι μου και κράτα το αν θες
λίγο του χρόνου να απαλύνουν οι ρυτίδες
πριν οι ζωές μας γίνουν άψυχες σκιές
σ’ έναν ορίζοντα ασπρόμαυρες σελίδες

μέσ’ απ’ το τίποτα γεννιούνται οι ζωές
κι από το τίποτα ξεσπούν οι καταιγίδες
έχουν οι έρωτες κι αυτοί ανατροπές
μα σ΄ αγαπώ κι αυτό το κ ά τ ι έχει ελπίδες

Δεν υπάρχουν σχόλια: