Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011


Κι αν είσαι εσύ,

μία ευθεία
μέσα στο άρρητο του χρόνου που διαβαίνει
γραμμή παράλληλη στων έξεων τη λαγνεία  
αυτή η ζωή που την ανάσα της  δεν τέμνει
των μικροτήτων των εφήμερων  η ανία,

σαν ένα κόμμα
σε ένα σώμα, κομμάτι ξένο και μία παύση
μέσα στων σχέσεων τη μονότονη την ένδεια
μία καρδιά που αναβιώνει από τη στάχτη
αυτού του κόσμου τη χαμένη αξιοπρέπεια,

και μία τελεία
μες το  ατέλειωτο των λόγων το παιχνίδι
σημείο στίξης στη ζωή που εθελούσια 
αγνή ψυχή στης μοναξιάς της το ταξίδι
βάζει ένα τέλος  στα ευτελή και τα ανούσια,

σε μια σελίδα
που κάθε λέξη είναι γραμμένη με το αίμα
στην τεθλασμένη αυτού του κόσμου τη πορεία
που αργοπεθαίνει αναπνέοντας στο ψέμα
θα σαι ανεξήγητη στο βλέμμα του α π ο ρ ί α.

1 σχόλιο:

~reflection~ είπε...

Κι αν ΕΓΩ απλά:

Η ίριδα που διακρίνεις σαν αύρα της ψυχής μου είναι αυτή που εσυ μου αποδίδεις και μπορεί να απέχει από την πραγματική μου διασταση..... με βλέπεις κάτω από το συναισθηματικό σου φίλτρο και με ωραιοποιείς με σημείο αναφοράς αυτά που σου λείπουν και βάλθηκες να ανακαλύψεις...

Γεμίζει η σκέψη μου με ιδέες... με ακατάληπτες προσπάθειες να αγγίξω την αύρα που εσύ οραματίζεσαι πως έχω...


κι αν?....


Σε φιλώ...